Надорад сарви ин гулзори тоби шеван эй қамарӣ

ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمری

Буна аз серумаи тавқи хомшӣ бар гардан эй қамарӣ

بنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری

Турои срҳлқаҳи ушшоқ агар хонанд ҷо дорад

ترا سرحلقه عشاق اگر خوانند جا دارد

Ки доим бар фарози сарви дории маскан эй қамарӣ

که دایم بر فراز سرو داری مسکن ای قمری

Таъаҷҷуб дорам аз тавқи гулӯии нағмаи пардозат

تعجب دارم از طوق گلوی نغمه پردازت

Ки аз як ҳалқаи занҷири хезади шеван эй қамарӣ

که از یک حلقه زنجیر خیزد شیون ای قمری

Лагад бар бахти сабз худ мазан аз ман сухан бишинав

لگد بر بخت سبز خود مزن از من سخن بشنو

Пари парвозрогар метуоне башикан эй қамарӣ

پر پرواز را گر می توانی بشکن ای قمری

Насим беадабро май ниҳодами банд бар гардан

نسیم بی ادب را می نهادم بند بر گردن

Сари ин тавқ агар май буд дар дасти ман эй қамарӣ

سر این طوق اگر می بود در دست من ای قمری

Ба умеди раҳоӣ бо ту ҳол хеш ме гуфтам

به امید رهایی با تو حال خویش می گفتم

Ту ҳам як ҳалқаи афзудӣ ба занҷири ман эй қамарӣ

تو هم یک حلقه افزودی به زنجیر من ای قمری

Чаро занги кудурат аз ту дорад сарв дар хотир ?

چرا زنگ کدورت از تو دارد سرو در خاطر؟

зи хокистар агар ойӣна гардад равшан эй қамарӣ

ز خاکستر اگر آیینه گردد روشن ای قمری

Надонад сарви мавзун аз кадомин рахна бигурезад

نداند سرو موزون از کدامین رخنه بگریزد

Чу гардад калаки соиби ҷилвагар дар гулшан эй қамарӣ

چو گردد کلک صائب جلوه گر در گلشن ای قمری