зи дил берун нарафт аз қурби ҷонони доғи маҳҷӯрӣ

ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجوری

намесозад хунаки беморро дили шамъи кофурӣ

نمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری

Ба умеди нигоҳии хоки раҳи гаштам , надонистам

به امید نگاهی خاک ره گشتم، ندانستم

Ки зери пои ту бепарво наме бинии зи мағрурӣ

که زیر پا تو بی پروا نمی بینی ز مغروری

Туе дар дидаам чун нуру маҳрӯмами зи дидорат

تویی در دیده ام چون نور و محرومم ز دیدارت

намедонам з наздикӣ кунам фарёд ё даврӣ

نمی دانم ز نزدیکی کنم فریاد یا دوری

Назарбозон азон бошанд гуҳи девонаи гуҳи оқил

نظربازان ازان باشند گه دیوانه گه عاقل

Ки дар як коса дорад чашм ӯ мастӣу мастурӣ

که در یک کاسه دارد چشم او مستی و مستوری

Тавон бепарда дидан дар либоси он сарви симин ро

توان بی پرده دیدن در لباس آن سرو سیمین را

Ки дар фонӯси урёнтар намояди шамъи кофурӣ

که در فانوس عریانتر نماید شمع کافوری

Буд восил ба ҷонон ҳар киро пар рахна гардад дил

بود واصل به جانان هر که را پر رخنه گردد دل

Ки набӯд монеъи назора чун пардааст занбӯрӣ

که نبود مانع نظاره چون پرده است زنبوری

зи ҳади хеши по берун манеҳ то дидаи вари гардӣ

ز حد خویش پا بیرون منه تا دیده ور گردی

Ки бенаӣ шавад дар хонаи худ кӯрро кӯрӣ

که بینایی شود در خانه خود کور را کوری

Буд бисёр , андаки кулуфтии дилҳои нозук ро

بود بسیار، اندک کلفتی دلهای نازک را

Ба мӯе мешавад хомӯши чиниҳои фағфурӣ

به مویی می شود خاموش چینی های فغفوری

зи ҳарфи ҳақи дарин айёми ботили буи хӯн ояд

ز حرف حق درین ایام باطل بوی خون آید

Урӯҷ дор дорад ншоӣаҳи саҳбои мансӯрӣ

عروج دار دارد نشائه صهبای منصوری

намегардад ҳаловат бо малоҳати ҷамъ дар як ҷо

نمی گردد حلاوت با ملاحت جمع در یک جا

Чисони соиб дар он лаб ҷамъ шуд ширинӣу шурӣ ?

چسان صائب در آن لب جمع شد شیرینی و شوری؟