Чун Тифлони кас ба ҳар афсона то кӣ вокнди гӯшӣ ?

چون طفلان کس به هر افسانه تا کی واکند گوشی؟

Кунад пурпунбаи ғифлат агар пайдо кунад гӯшӣ

کند پرپنبه غفلت اگر پیدا کند گوشی

Забони мисраи печидаи асрори фаҳмидан

زبان مصرع پیچیده اسرار فهمیدن

зи гӯш срнмӣ ояд магари дил во кунад гӯшӣ

ز گوش سرنمی آید مگر دل وا کند گوشی

Сияҳ шуд пардаи гӯшам чу барги лола , ме хоҳам

سیه شد پرده گوشم چو برگ لاله، می خواهم

Дами гармӣ ки аз нури сухан бино кунад гӯшӣ

دم گرمی که از نور سخن بینا کند گوشی

з бе парвоеи ҳмсҳбтон чун ғунчаи хомӯшам

ز بی پروایی همصحبتان چون غنچه خاموشم

Даҳоне пар сухан дорам агар парво кунад гӯшӣ

دهانی پر سخن دارم اگر پروا کند گوشی

Шарар май резад аз теғи забон чун тешаи ошиқ ро

شرر می ریزد از تیغ زبان چون تیشه عاشق را

Дилӣ аз санг май бояд ба дард мо кунад гӯшӣ

دلی از سنگ می باید به درد ما کند گوشی

Ба осонии дарин дарёи сухан чун мустамеъ ёбад ?

به آسانی درین دریا سخن چون مستمع یابد؟

Ки гавҳарро шавад дили об то пайдо кунад гӯшӣ

که گوهر را شود دل آب تا پیدا کند گوشی

Ҳубоби содаи дили биҷои даҳан пурбод ме созад

حباب ساده دل بیجا دهن پرباد می سازد

Ба гуфт вгўӣ ҳар бемағз кӣ дарё кунад гӯшӣ ?

به گفت وگوی هر بی مغز کی دریا کند گوشی؟

Тавонад бетоӣмл ёфт рози синаи хам ро

تواند بی تائمل یافت راز سینه خم را

Забони фаҳмӣ агар бар қлқл мино кунад гӯшӣ

زبان فهمی اگر بر قلقل مینا کند گوشی

Касеро мерасад шоҳӣ кигар мӯрӣ сухан гуяд

کسی را می رسد شاهی که گر موری سخن گوید

Ба андоз шунидан чун сулаймон во кунад гӯшӣ

به انداز شنیدن چون سلیمان وا کند گوشی

Кафи даъвӣ чу субҳи козиб аз лаб пок ме созад

کف دعوی چو صبح کاذب از لب پاک می سازد

Ба ҷӯши синаи ошиқ агар дарё кунад гӯшӣ

به جوش سینه عاشق اگر دریا کند گوشی

Забони нукта пардозӣаст ҳар хории дарин гулшан

زبان نکته پردازی است هر خاری درین گلشن

Чигуна фаҳми ҳарфи як ҷаҳон гуё кунад гӯшӣ ?

چگونه فهم حرف یک جهان گویا کند گوشی؟

Ба иншои сухани соиби абас чун ғунча май пайчи

به انشای سخن صائب عبث چون غنچه می پیچی

Киро дории зи аҳли дил ба ин иншо кунад гӯшӣ ?

که را داری ز اهل دل به این انشا کند گوشی؟