Ҳиҷоби ҷисмро аз пеш ҷон бурдор эй соқӣ

حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقی

Маро магузор зери ин куҳани девор эй соқӣ

مرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی

Ба тангам аз вуҷӯди худ , шаробӣ орзӯ дорам

به تنگم از وجود خود، شرابی آرزو دارم

Ки зӯр ӯ шикофади шишаро чун нор эй соқӣ

که زور او شکافد شیشه را چون نار ای ساقی

Май ангурӣ танҳо маро аз по наяндозад

می انگوری تنها مرا از پا نیندازد

Саросари боғро бар икдгр бифишор эй соқӣ

سراسر باغ را بر یکدگر بفشار ای ساقی

Бараҳна рӯй мехоҳам бубинами духтари руз ро

برهنه روی می خواهم ببینم دختر رز را

Ҳиҷоби шишау паймонаро бурдор эй соқӣ

حجاب شیشه و پیمانه را بردار ای ساقی

Ба як ратл гарон бурдор бор ҳастӣ аз дӯшам

به یک رطل گران بردار بار هستی از دوشم

Ман афтодаро магузор зери бор эй соқӣ

من افتاده را مگذار زیر بار ای ساقی

Ба роҳӣ меравад ҳар торӣ аз зулфи ҳавоси ман

به راهی می رود هر تاری از زلف حواس من

Маро шероза кун аз мавҷ май зинҳор эй соқӣ

مرا شیرازه کن از موج می زنهار ای ساقی

Чаро аз ғайрати мазҳаб буд кам ғайрати машраб ?

چرا از غیرت مذهب بود کم غیرت مشرب؟

Маро дар ҳалқаи аҳл риё магузор эй соқӣ

مرا در حلقه اهل ریا مگذار ای ساقی

Чароғи тавр дар фонӯс мастурӣ наме гунҷад

چراغ طور در فانوس مستوری نمی گنجد

Буруновар маро аз пардаи пиндор эй соқӣ

برون آور مرا از پرده پندار ای ساقی

Шароби оштии ангези машрабро ба дўроўр

شراب آشتی انگیز مشرب را به دورآور

Бидиҳ тасбеҳро пайванд бо зуннор эй соқӣ

بده تسبیح را پیوند با زنار ای ساقی

Адиб шаръ мехоҳад ба зӯрам тавба фармоед

ادیب شرع می خواهد به زورم توبه فرماید

Ба ҳоли худ ман шӯридаро магузор эй соқӣ

به حال خود من شوریده را مگذار ای ساقی

зи инсоф ва мурувват нест дар аҳди ту равшангар

ز انصاف و مروت نیست در عهد تو روشنگر

Занад ойӣнаи ман ғӯта дар зангор эй соқӣ

زند آیینه من غوطه در زنگار ای ساقی

Надорад бозгаштии куфру дайни ғайр аз сари кӯяш

ندارد بازگشتی کفر و دین غیر از سر کویش

Ба дарё меравад ҳар силӣ аз кҳсор эй соқӣ

به دریا می رود هر سیلی از کهسار ای ساقی

Ба шукри ин ки дории шишаҳо пари бодаи ваҳдат

به شکر این که داری شیشه ها پر باده وحدت

Ба ҳоли хеши соибро чунин магузор эй соқӣ

به حال خویش صائب را چنین مگذار ای ساقی