зи ҷӯёии сухангар ин чунин гардад ҷаҳони холӣ

ز جویای سخن گر این چنین گردد جهان خالی

зи мурғони сухангӯ ҳам шавад Ҳиндӯстони холӣ

ز مرغان سخنگو هم شود هندوستان خالی

Ба қадари дард агар ме сохтам дил аз фиғони холӣ

به قدر درد اگر می ساختم دل از فغان خالی

Ҷигаргоҳ замин мешуд , зи хоби олӯдагони холӣ

جگرگاه زمین می شد، ز خواب آلودگان خالی

Дуруштиҳо буд дар пардаи нармиҳои гардун ро

درشتی ها بود در پرده نرمی های گردون را

Набошад луқмаи ин сангдил аз устихони холӣ

نباشد لقمه این سنگدل از استخوان خالی

Гули абрӣ чаҳ об аз қулзум зхор бардорад ?

گل ابری چه آب از قلزم زخار بردارد؟

Чисони дилро кунад аз гиряи чашми хўнФшони холӣ ?

چسان دل را کند از گریه چشم خونفشان خالی؟

Лаби афсӯсро рангин кун аз захми пушаймонӣ

لب افسوس را رنگین کن از زخم پشیمانی

Нигардидааст то аз гавҳари дандони даҳони холӣ

نگردیده است تا از گوهر دندان دهان خالی

Ҳамон бо қомати хам май кашами нози ҷавонон ро

همان با قامت خم می کشم ناز جوانان را

Нашуд дар ҳалқаи гаштан аз кашокаши ин камони холӣ

نشد در حلقه گشتن از کشاکش این کمان خالی

Нахоҳад басти сӯрати зиндагонии аҳли маънӣ ро

نخواهد بست صورت زندگانی اهل معنی را

Чунин гардад агар аз сӯрату маънии ҷаҳони холӣ

چنین گردد اگر از صورت و معنی جهان خالی

Нафас бе ёди ҳақ аз ҳӯшмандон барнаме ояд

نفس بی یاد حق از هوشمندان برنمی آید

намебошад зи буии перҳани ин корвони холӣ

نمی باشد ز بوی پیرهن این کاروان خالی

Замини покаш аз равшани саводон сода хоҳад шуд

زمین پاکش از روشن سوادان ساده خواهد شد

Агар аз нўхтон бошад биҳишти ҷовдони холӣ

اگر از نوخطان باشد بهشت جاودان خالی

Занам бар санг агар минои холӣ , нест аз мастӣ

زنم بر سنگ اگر مینای خالی، نیست از مستی

Ки натавон бетакаллуф дид ҷои дӯстони холӣ

که نتوان بی تکلف دید جای دوستان خالی

Латофати парда чашмаст биноёни олам ро

لطافت پرده چشم است بینایان عالم را

Вагарна нест зон ҷони ҷаҳони куну макони холӣ

وگرنه نیست زان جان جهان کون و مکان خالی

Надорам ёд бе доғи муҳаббати синаи худ ро

ندارم یاد بی داغ محبت سینه خود را

зи отшпораҳ эй ҳаргиз набӯд ин дудмони холӣ

ز آتشپاره ای هرگز نبود این دودمان خالی

Кунад зӯри шароби лаъли кори санг бо мино

کند زور شراب لعل کار سنگ با مینا

Ба мастӣ ме тавон кардани дилӣ аз осмони холӣ

به مستی می توان کردن دلی از آسمان خالی

Срмўиии туро аз субҳи перӣ кам нашуд ғифлат

سرمویی ترا از صبح پیری کم نشد غفلت

Надонам кӣ шавад чашми ту зини хоби гарони холӣ

ندانم کی شود چشم تو زین خواب گران خالی

зи дарду доғ холӣ нест соиби синаи ошиқ

ز درد و داغ خالی نیست صائب سینه عاشق

Набошад хонаи аҳли карам аз миҳмони холӣ

نباشد خانه اهل کرم از میهمان خالی