Худороро баробар мекунад бо хоки худбинӣ

خودآرا را برابر می کند با خاک خودبینی

Ҳинои шҳпри парвоз тоўсаст рангинӣ

حنای شهپر پرواز طاوس است رنگینی

Қаноат бо суфол хеш кун каз зоҳророиӣ

قناعت با سفال خویش کن کز ظاهرآرایی

Шавад оби гуворои ногувор аз косаи чинӣ

شود آب گوارا ناگوار از کاسه چینی

Сипеҳри сифла бар ширини забонон танг ме гирад

سپهر سفله بر شیرین زبانان تنگ می گیرد

зи банд не намеояд буруни шукри зи ширинӣ

ز بند نی نمی آید برون شکر ز شیرینی

Мтоб аз содаи лавҳии рӯ агар осӯдагии хоҳӣ

متاب از ساده لوحی رو اگر آسودگی خواهی

Ки гардад дардҳои насяи нақд аз оқибати бинӣ

که گردد دردهای نسیه نقد از عاقبت بینی

зи бори дили яке сад шуд парешони гардии зулфаш

ز بار دل یکی صد شد پریشان گردی زلفش

Ки месозад фалоханро сабки парвози сангинӣ

که می سازد فلاخن را سبک پرواز سنگینی

Рахш бо хати баромади хуш , киро май гашт дар хотир

رخش با خط برآمد خوش، که را می گشت در خاطر

Ки тӯтии муҳаррам ойӣна гардад бо сухани чинӣ ?

که طوطی محرم آیینه گردد با سخن چینی؟

Буруни о аз худӣ то дидаи ?ути ҳақ байн шавад соиб

برون آ از خودی تا دیده ات حق بین شود صائب

Ки худбинӣ нагардад ҷамъи ҳаргиз бо худобинӣ

که خودبینی نگردد جمع هرگز با خدابینی