Наме бояд турои машшотае баҳри худороӣ

نمی باید ترا مشاطه ای بهر خودآرایی

Ба саҳро май рӯй , аз хонаи ойӣна май ое

به صحرا می روی، از خانه آیینه می آیی

Латофат беш азин дар парда ҳастӣ наме гунҷад

لطافت بیش ازین در پرده هستی نمی گنجد

Ки чун нури назар дар пардае пинҳону пайдое

که چون نور نظر در پرده ای پنهان و پیدایی

з рӯй олами афрӯзи ту дилҳо об ме гардад

ز روی عالم افروز تو دلها آب می گردد

Гар аз хуршед гардад об дар чашми тамошое

گر از خورشید گردد آب در چشم تماشایی

Агар шабнам рибоед офтоб аз найзаи хаттӣ

اگر شبنم رباید آفتاب از نیزه خطی

Ту бо он қади раънои ҳалқаҳои чашми брбоиӣ

تو با آن قد رعنا حلقه های چشم بربایی

зи нақши погузорӣ даст бар дили хоксорон ро

ز نقش پا گذاری دست بر دل خاکساران را

Агар чаҳ зери пои худ наме бинии зи раъное

اگر چه زیر پای خود نمی بینی ز رعنایی

Ба умеди тамошои чашм во кардам , надонистам

به امید تماشا چشم وا کردم، ندانستم

Нигаҳро хӯн кунад нози ту дар чашми тамошое

نگه را خون کند ناز تو در چشم تماشایی

Каманди зулф дар гардани гузаштии рӯзӣ аз саҳро

کمند زلف در گردن گذشتی روزی از صحرا

Ҳануз аз давр гардан мекашад оҳӯии саҳройӣ

هنوز از دور گردن می کشد آهوی صحرایی

Чаҳ хӯнҳо кард дар дили ошиқонро лаъли мигўнт

چه خونها کرد در دل عاشقان را لعل میگونت

Чаҳ киштиҳо дарин як қатра хӯн гардид дарёӣ

چه کشتی ها درین یک قطره خون گردید دریایی

Дар ва девор шуд ойӣнаи пардоз аз ҷамоли ту

در و دیوار شد آیینه پرداز از جمال تو

Чаҳ хоҳад шуд агар занг аз дили ман низ бизадойӣ ?

چه خواهد شد اگر زنگ از دل من نیز بزدایی؟

Умедам буд каз хати шарми рухсори ту кам гардад

امیدم بود کز خط شرم رخسار تو کم گردد

Надонистам ки аз хати парда дигар бифзое

ندانستم که از خط پرده دیگر بیفزایی

Ту отшдст то по дар рикоб шухӣ оварадӣ

تو آتشدست تا پا در رکاب شوخی آوردی

Фалохан сайр шуд сад кӯҳи тамкину шикебе

فلاخن سیر شد صد کوه تمکین و شکیبایی

Ба азми сайд чун ое ба саҳро , дар тамошоят

به عزم صید چون آیی به صحرا، در تماشایت

Чу мижгон аз ду ҷониб саф кашад оҳӯии саҳройӣ

چو مژگان از دو جانب صف کشد آهوی صحرایی

Ба умеди ту аз сад ошно бегона гардидам

به امید تو از صد آشنا بیگانه گردیدم

Чаҳ донистам ки ҳақи ошноиро наме пое ?

چه دانستم که حق آشنایی را نمی پایی؟

Ҳамон беҳтар ки Лайлӣ дар биёбони ҷилва гар бошад

همان بهتر که لیلی در بیابان جلوه گر باشد

Надорад тангнои шаҳр , тоби ҳасани саҳройӣ

ندارد تنگنای شهر، تاب حسن صحرایی

Дарин айём шуд хатми сухан бар хомаи соиб

درین ایام شد ختم سخن بر خامه صائب

Мусаллам буд агар зини пеш бар саъдии шкрхоиӣ

مسلم بود اگر زین پیش بر سعدی شکرخایی