Шунидам булбули худро ситоиш кардае ҷое

شنیدم بلبل خود را ستایش کرده ای جایی

Миёни андалебон дигар афтодаи ғавғое

میان عندلیبان دگر افتاده غوغایی

Ману ақли нахустинро ба ҷанги икдгри афкан

من و عقل نخستین را به جنگ یکدگر افکن

зи ман теғи забон дар кори бурдани вази ту ?имае

ز من تیغ زبان در کار بردن وز تو ایمایی

зи табъи мӯшикофами шонаи пушт даст ме хоед

ز طبع موشکافم شانه پشت دست می خاید

Ба гирдам кӣ расад ҳамчун сабо ҳар бодпимоиӣ ?

به گردم کی رسد همچون صبا هر بادپیمایی؟

Чароғи дудмони шӯҳратам аз шуълаи фитрат

چراغ دودمان شهرتم از شعله فطرت

Надорад осмони имрӯз чун ман нуктаи пироиӣ

ندارد آسمان امروز چون من نکته پیرایی

Ба девони хиёбонаш саросар гаштаам соиб

به دیوان خیابانش سراسر گشته ام صائب

Надорад бӯстон чун мисраи ман сарви раъное

ندارد بوستان چون مصرع من سرو رعنایی