Рӯй дил бо ҳамаи кас дар ҳама ҷо дошта Эй

روی دل با همه کس در همه جا داشته ای

Дар таҳи пардаи найранг чҳо дошта Эй

در ته پرده نیرنگ چها داشته ای

Ту ки бовар накунӣ сӯзи ман сӯхта ро

تو که باور نکنی سوز من سوخته را

Даст бар оташам аз давр чаро доштае ?

دست بر آتشم از دور چرا داشته ای؟

Аз дили хаста мо нест ғуборӣ бар ҷо

از دل خسته ما نیست غباری بر جا

Дили мо хуш ки хабар аз дил мо дошта Эй

دل ما خوش که خبر از دل ما داشته ای

Рӯй нарми ту ниқоби дил сангин бӯда аст

روی نرم تو نقاب دل سنگین بوده است

Чаҳ зираҳо ки ниҳони зер қабо дошта Эй

چه زره ها که نهان زیر قبا داشته ای

Домани поки ману парда шармаст яке

دامن پاک من و پرده شرم است یکی

Ба чаҳ тақсири зи худ давр маро доштае ?

به چه تقصیر ز خود دور مرا داشته ای؟

Нест дар риштаи шаби ахтари тобони чандон

نیست در رشته شب اختر تابان چندان

Ки ту дил дар хами он зулф дўто дошта Эй

که تو دل در خم آن زلف دوتا داشته ای

Монеъи гардиши афлок туоне гардид

مانع گردش افلاک توانی گردید

Ба ҳамон гӯшаи чашмӣ ки маро дошта Эй

به همان گوشه چشمی که مرا داشته ای

Сухани обилаи пешати гиреҳӣ бар бодаст

سخن آبله پیشت گرهی بر بادست

Ту ки дар роҳи талаби по ба ҳино дошта Эй

تو که در راه طلب پا به حنا داشته ای

Чорпҳлўи шикам на фалак аз суфра туаст

چارپهلو شکم نه فلک از سفره توست

Пеши парвардаи худ даст чаро доштае ?

پیش پرورده خود دست چرا داشته ای؟

Хаҷал аз рӯй сулаймони замон хоҳӣ шуд

خجل از روی سلیمان زمان خواهی شد

Бар дили мӯрӣ агар зулм раво дошта Эй

بر دل موری اگر ظلم روا داشته ای

Ту ки сероб кунӣ реги равонро ба хиром

تو که سیراب کنی ریگ روان را به خرام

Соиби сӯхтаро ташна чаро доштае ?

صائب سوخته را تشنه چرا داشته ای؟