Длрбоёнаҳ дигар бар сари нози омада Эй

دلربایانه دگر بر سر ناز آمده‌ای

Аз дили ман чаҳ ба ҷои монда ки бози омада Эй

از دل من چه به جا مانده که باز آمده‌ای

Аз арақи зулфи ту чун риштаи гавҳар шуда аст

از عرق زلف تو چون رشته گوهر شده است

Ҳамаи ҷо гарчи ба тамкин ва ба нози омада Эй

همه‌جا گرچه به تمکین و به ناز آمده‌ای

Дар бағали шиша ва дар дасти қадаҳ , дар бар чанг

در بغل شیشه و در دست قدح، در بر چنگ

Чашми бади давр ки бисёр бисоз омада Эй

چشم بد دور که بسیار بساز آمده‌ای

Бигузар аз нозу буруни ои зи пероҳани шарм

بگذر از ناز و برون آی ز پیراهن شرم

Ки аҷаби танг дар оғӯши ниёзи омада Эй

که عجب تنگ در آغوش نیاز آمده‌ای

намебидиҳ , май бустон , даст бизан , пой бикӯб

می بده، می بستان، دست بزن، پای بکوب

Ба харобот на аз баҳри намози омада Эй

به خرابات نه از بهر نماز آمده‌ای

Он қадр бош ки ман аз сар ҷон бархезам

آنقدر باش که من از سر جان برخیزم

Чун ба ғмхонаҳам эй бандаи навози омада Эй

چون به غمخانه‌ام ای بنده‌نواز آمده‌ای

Бар дил сӯхтаам раҳм кун эй моҳи тамом

بر دل سوخته‌ام رحم کن ای ماه تمام

Ки дарин бутаи мукаррар ба гудози омада Эй

که درین بوته مکرر به گداز آمده‌ای

Дили миҳроби зи қандили фурӯ рехта аст

دل محراب ز قندیل فرو ریخته است

То ту эй душмани имон ба намози омада Эй

تا تو ای دشمن ایمان به نماز آمده‌ای

Чун нафаси сӯхтагон май рисӣ эй боди сабо

چون نفس سوختگان می‌رسی ای باد صبا

наметавон ёфт казон зулфи дарози омада Эй

می‌توان یافت کزان زلف دراز آمده‌ای

Чун нагардад дили соиби зи тамошои ту об ?

چون نگردد دل صائب ز تماشای تو آب؟

Ки ба рухсораи ойӣнаи гудози омада Эй

که به رخساره آیینه گداز آمده‌ای

Нест мумкин ки мусаввир шавад он ҳасани латиф

نیست ممکن که مصور شود آن حسن لطیف

Соиб аз дил чаҳ абаси оинаи сози омадае ?

صائب از دل چه عبث آینه‌ساز آمده‌ای؟