намегазад роҳатам эй хори муғелони мададӣ

می گزد راحتم ای خار مغیلان مددی

Поем аз даст шуд эй Хизри биёбони мададӣ

پایم از دست شد ای خضر بیابان مددی

То ба кӣ хоби гарони пунба наад дар гӯшам ?

تا به کی خواب گران پنبه نهد در گوشم؟

эй навой ҷараси силсилаи ҷунбони мададӣ

ای نوای جرس سلسله جنبان مددی

Донаам холи рух хок шуд аз сӯхтагӣ

دانه ام خال رخ خاک شد از سوختگی

Чаҳ гиреҳ гаштае эй абри баҳорони мададӣ

چه گره گشته ای ای ابر بهاران مددی

Чанд ҳанзали зи пар хеш хӯрд тӯтии ман ?

چند حنظل ز پر خویش خورد طوطی من؟

эй ба ширини суханӣ чун шкрстони мададӣ

ای به شیرین سخنی چون شکرستان مددی

Гули хамёза ба сад ранги баромади зи хумор

گل خمیازه به صد رنگ برآمد ز خمار

Чаҳ фурӯи рафтае эй соқии даврони мададӣ

چه فرو رفته ای ای ساقی دوران مددی

Дигар аз баҳр чаҳ рӯзаст ҳаводории ту

دیگر از بهر چه روزست هواداری تو

Дили ман танг шуд эй чоки гиребони мададӣ

دل من تنگ شد ای چاک گریبان مددی

Чашми доғам ба таҳи пунбаи зи ғами гашти сифед

چشم داغم به ته پنبه ز غم گشت سفید

На з алмос шуд ва на зи намакдони мададӣ

نه ز الماس شد و نه ز نمکدان مددی

Зрдрўиӣ натавон дар сафи маҳшари бурдан

زردرویی نتوان در صف محشر بردن

Хӯни ман бар сар ҷӯшаст шаҳидони мададӣ

خون من بر سر جوش است شهیدان مددی

Захми носури марои марҳам машкаст алоҷ

زخم ناسور مرا مرهم مشک است علاج

Ба сари худ , бикун эй зулфи парешони мададӣ !

به سر خود، بکن ای زلف پریشان مددی!

Чанд поем ба таҳи санг наад хоби гарон ?

چند پایم به ته سنگ نهد خواب گران؟

Сӯхтами сӯхтам эй хори муғелони мададӣ

سوختم سوختم ای خار مغیلان مددی

Чанд бе серумаи мишкӣн саводат бошам ?

چند بی سرمه مشکین سوادت باشم؟

Май пурди чашми ман эй хоки сафоҳони мададӣ

می پرد چشم من ای خاک صفاهان مددی

Хорхори ватанами наъл дар оташ дорад

خارخار وطنم نعل در آتش دارد

Чашм дорам ки кунад шоми ғарибони мададӣ

چشم دارم که کند شام غریبان مددی