Нест чун субҳи турои ҷузи нафаси маъдӯдӣ

نیست چون صبح ترا جز نفس معدودی

Чаҳ кунӣ чун дили шаби тирааш аз ҳар дӯдӣ ?

چه کنی چون دل شب تیره اش از هر دودی؟

Нест сармояи умри ту ба ҷузи як ду се дам

نیست سرمایه عمر تو به جز یک دو سه دم

Чаҳ кунӣ сарф ба дӯдӣ ки надорад судӣ ?

چه کنی صرف به دودی که ندارد سودی؟

Дӯд агар зулф Аёзаст бабри пайвандаш

دود اگر زلف ایازست ببر پیوندش

Ҳайф бошад ки ба занҷир буд Маҳмӯдӣ

حیف باشد که به زنجیر بود محمودی

Чун Сиёвуш гузаштанд зи оташи мардон

چون سیاووش گذشتند ز آتش مردان

Мо ба ҳиммат натавонем гузашт аз дӯдӣ

ما به همت نتوانیم گذشت از دودی

Айши худ талх макун соиби азин дӯди касиф

عیش خود تلخ مکن صائب ازین دود کثیف

Гар ба оташ нагузорӣ ба такаллуфи авдӣ

گر به آتش نگذاری به تکلف عودی