Рухсати бӯса агар аз лаби ҷомии дорӣ

رخصت بوسه اگر از لب جامی داری

Талхи манишин ки аҷаби айши мудомии дорӣ

تلخ منشین که عجب عیش مدامی داری

Сарфарозони ҷаҳони ҷумлаи суҷуд ту кунанд

سرفرازان جهان جمله سجود تو کنند

Дар ҳарими дил агар роҳи саломии дорӣ

در حریم دل اگر راه سلامی داری

Агар аз доғ ҷунун ёфтае меҳри қабул

اگر از داغ جنون یافته ای مهر قبول

Чашми бади давр ки хуши моҳи тамомии дорӣ

چشم بد دور که خوش ماه تمامی داری

Гӯшаегар ба каф овардае аз малики ризо

گوشه ای گر به کف آورده ای از ملک رضا

Бош осӯда ки шоистаи мақомии дорӣ

باش آسوده که شایسته مقامی داری

эй ақиқ аз ман лаби ташна фаромӯш макун

ای عقیق از من لب تشنه فراموش مکن

Ки дарин доираи имрӯзи ту номии дорӣ

که درین دایره امروز تو نامی داری

Сарв аз доираи ҳукми ту берун наравад

سرو از دایره حکم تو بیرون نرود

То ту чун фохтагони ҳалқаи домии дорӣ

تا تو چون فاختگان حلقه دامی داری

Бастае дар гиреҳ аз содаи дилии дӯзах ро

بسته ای در گره از ساده دلی دوزخ را

Дар сари худ агар андешаи хомии дорӣ

در سر خود اگر اندیشه خامی داری

Чун гиреҳ шуд ба гулӯи луқмаи ғами бодаи талаб

چون گره شد به گلو لقمه غم باده طلب

Ба ҳалолии хур агар оби ҳаромии дорӣ

به حلالی خور اگر آب حرامی داری

эй сабои чашми ман аз омаданат равшан шуд

ای صبا چشم من از آمدنت روشن شد

Магар аз Юсуф гум карда паёмии дорӣ ?

مگر از یوسف گم کرده پیامی داری؟

Брхўрӣ зон лаб мегаван ки чу саҳбои сабӯҳ

برخوری زان لب میگون که چو صهبای صبوح

Дар рагу решаи ҷони турфаи хиромии дорӣ

در رگ و ریشه جان طرفه خرامی داری

Соиби ин он ғазали ҳофизи мишкӣн нафас аст

صائب این آن غزل حافظ مشکین نفس است

Бишинав эй хоҷа агар зон ки машомии дорӣ

بشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داری