Нест пурвои баҳорам , ману кунҷи қафасӣ

نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی

Ки барорам ба фароғати зи таҳи дили нафасӣ

که برآرم به فراغت ز ته دل نفسی

Сатҳёни ғӯр маъонӣ натавонанд намӯд

سطحیان غور معانی نتوانند نمود

Ризқ мавҷаст зи дарёии гуҳари хору хасӣ

رزق موج است ز دریای گهر خار و خسی

Дил афсурда нагардад ба насиҳати бедор

دل افسرده نگردد به نصیحت بیدار

Роҳ хобида нахезад ба садои ҷарасӣ

راه خوابیده نخیزد به صدای جرسی

Зуди ҳамвори зи ҷамъият манзил гардад

زود هموار ز جمعیت منزل گردد

Ҳаст дар роҳ агар қофиларо пеш ва пасӣ

هست در راه اگر قافله را پیش و پسی

Шуд дили равшани мо аз сухани пучи сиёҳ

شد دل روشن ما از سخن پوچ سیاه

Чаҳ кунад оина дар дасти парешони нафасӣ ?

چه کند آینه در دست پریشان نفسی؟

Гӯшагирӣ ки буд шод ба сайёдии халқ

گوشه گیری که بود شاد به صیادی خلق

Анкабутӣаст ки нозад ба шикори магасӣ

عنکبوتی است که نازد به شکار مگسی

Даври гардон ту доранд марои доғу кабоб

دور گردان تو دارند مرا داغ و کباب

Ман чаҳ мекардам агар раҳ ба ту май барад касе

من چه می کردم اگر ره به تو می برد کسی

Ҳаст дар дасти қазои басту кушод дар айш

هست در دست قضا بست و گشاد در عیش

Гиреҳ аз ҷабҳа ба нохун нагушӯдааст касе

گره از جبهه به ناخن نگشوده است کسی

Биксони рости худои ҳофиз аз офоти замон

بیکسان راست خدا حافظ از آفات زمان

Дузди камтар буд онҷо ки набошад асасӣ

دزد کمتر بود آنجا که نباشد عسسی

Соиб аз хоҳиши биҷои дили ман гашти сиёҳ

صائب از خواهش بیجا دل من گشت سیاه

Вақти он хуш ки надорад зи ҷаҳони мултамисӣ

وقت آن خوش که ندارد ز جهان ملتمسی