Ончӣ ман ёфтам аз чеҳраи зебоӣ касе

آنچه من یافتم از چهره زیبای کسی

Ба ду олам надаҳум завқи тамошоӣ касе

به دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی

Аз худо май талабами умри дарозӣ чун зулф

از خدا می طلبم عمر درازی چون زلف

Ки кунам мӯ ба мӯи сайри саропоӣ касе

که کنم مو به مو سیر سراپای کسی

Теғ аз ҷавҳари худ силсила ҷунбон дорад

تیغ از جوهر خود سلسله جنبان دارد

Нест абрӯии турои чашм ба имон касе

نیست ابروی ترا چشم به ایمان کسی

Он ки дар хилват ойӣна надорад ором

آن که در خلوت آیینه ندارد آرام

Чаҳ хаёл аст шавад анҷумани орой касе ?

چه خیال است شود انجمن آرای کسی؟

Бахти сабзии зи худои ҳамчу ҳино ме хоҳам

بخت سبزی ز خدا همچو حنا می خواهم

Ки бимолам рухи пари хӯн ба кафи пой касе

که بمالم رخ پر خون به کف پای کسی

Чашм дорам ки маро аз ду ҷаҳон тоқ кунад

چشم دارم که مرا از دو جهان طاق کند

Тоқи мардонаи абрӯии длороӣ касе

طاق مردانه ابروی دلارای کسی

Хор дар перҳанами ҷилва Юсуф дорад

خار در پیرهنم جلوه یوسف دارد

То шудам бехабар аз завқи тамошоӣ касе

تا شدم بی خبر از ذوق تماشای کسی

Хоки дарё шуда аз муваҷҷаҳи оғӯши умед

خاک دریا شده از موجه آغوش امید

То куҷо ҷилва кунад қомати раъноӣ касе

تا کجا جلوه کند قامت رعنای کسی

Ман ки аз талхӣ дашном шавам шодии марг

من که از تلخی دشنام شوم شادی مرگ

Чаҳ таваққуъ кунам аз лаъли шкрхоӣ касе ?

چه توقع کنم از لعل شکرخای کسی؟

Ҷой раҳмаст бар он қатраи шабнами соиб

جای رحم است بر آن قطره شبنم صائب

Ки назари оби надод аз рухи зебоӣ касе

که نظر آب نداد از رخ زیبای کسی