Сина боғӣаст ки гулшан шавад аз хомӯшӣ

سینه باغی است که گلشن شود از خاموشی

Дил чароғӣаст ки равшан шавад аз хомӯшӣ

دل چراغی است که روشن شود از خاموشی

Бештари фитнаи олами з сухан ме зояд

بیشتر فتنه عالم ز سخن می زاید

Модари фитна сатарван шавад аз хомӯшӣ

مادر فتنه سترون شود از خاموشی

Меҳри зан бар лаби гуфтор ки дар базми ҷаҳон

مهر زن بر لب گفتار که در بزم جهان

Шамъи осӯдаи з куштан шавад аз хомӯшӣ

شمع آسوده ز کشتن شود از خاموشی

Дил ки дар раҳгузари боди ҳаводис шамъӣ аст

دل که در رهگذر باد حوادث شمعی است

Чун чароғи таҳ доман шавад аз хомӯшӣ

چون چراغ ته دامن شود از خاموشی

Булбул аз замзамаи хеш ба банд афтода аст

بلبل از زمزمه خویش به بند افتاده است

Аз қафаси мурғ ба гулшан шавад аз хомӯшӣ

از قفس مرغ به گلشن شود از خاموشی

Ҳеҷ тифлӣ нашунидем дарин ибратгоҳ

هیچ طفلی نشنیدیم درین عبرتگاه

Ки лабаши захмӣ сӯзан шавад аз хомӯшӣ

که لبش زخمی سوزن شود از خاموشی

Дили зи равшангари ҳайрати яд Байзо гардад

دل ز روشنگر حیرت ید بیضا گردد

Синаҳо водӣ эмин шавад аз хомӯшӣ

سینه ها وادی ایمن شود از خاموشی

Гар туоне сипар аз меҳр хамӯшӣ андохт

گر توانی سپر از مهر خموشی انداخت

Мӯ бар андоми ту ҷавшан шавад аз хомӯшӣ

مو بر اندام تو جوشن شود از خاموشی

Дили озоди ту он рӯз шавад бе зангор

دل آزاد تو آن روز شود بی زنگار

Ки забони сабз чу сӯсан шавад аз хомӯшӣ

که زبان سبز چو سوسن شود از خاموشی

Хок агар дар даҳани рахна гуфтор занад

خاک اگر در دهن رخنه گفتار زند

Одамии қалъа оҳан шавад аз хомӯшӣ

آدمی قلعه آهن شود از خاموشی

Нест ҷуз меҳр хамӯшӣ ба ҷаҳони ҷоми ҷамӣ

نیست جز مهر خموشی به جهان جام جمی

Рози олам ба ту равшан шавад аз хомӯшӣ

راز عالم به تو روشن شود از خاموشی

Гар забонро зи сухани поки туоне кардан

گر زبان را ز سخن پاک توانی کردن

Хӯшаи ?ути соҳиб хирман шавад аз хомӯшӣ

خوشه ات صاحب خرمن شود از خاموشی

Риштаи умр ки бар сустӣ худ ме ларзад

رشته عمر که بر سستی خود می لرزد

Эмин аз бим гусастан шавад аз хомӯшӣ

ایمن از بیم گسستن شود از خاموشی

Касрату тафриқа дар олами гуфтор буд

کثرت و تفرقه در عالم گفتار بود

Ки ҷаҳонии ҳамаи як тан шавад аз хомӯшӣ

که جهانی همه یک تن شود از خاموشی

Аз раҳи ҳарф буд ранҷиши мардуми соиб

از ره حرف بود رنجش مردم صائب

Кас надидем ки душман шавад аз хомӯшӣ

کس ندیدیم که دشمن شود از خاموشی