Сӯхтӣ дар арақи шарму ҳаё эй соқӣ

سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقی

Ду се ҷомӣ бикаш аз шарми бро эй соқӣ

دو سه جامی بکش از شرم برآ ای ساقی

Аз майу нақл ба як бӯса қаноат кардем

از می و نقل به یک بوسه قناعت کردیم

Раҳм кун бар ҷигари ташнаи мо эй соқӣ

رحم کن بر جگر تشنه ما ای ساقی

Чанд чун шамъи зи фонӯс ҳисорӣ бошӣ ?

چند چون شمع ز فانوس حصاری باشی؟

Бетакаллуф бигушо банди қабо эй соқӣ

بی تکلف بگشا بند قبا ای ساقی

Пунбаро вақти саҳар аз сар мино бурдор

پنبه را وقت سحر از سر مینا بردار

То барояд май хўршидлқо эй соқӣ

تا برآید می خورشیدلقا ای ساقی

Бӯса додӣ ба лаби ҷом ва ба дастам додӣ

بوسه دادی به لب جام و به دستم دادی

Умри боду мазаи умри туро эй соқӣ !

عمر باد و مزه عمر ترا ای ساقی!

Шудаам барги хазони дидае аз ранҷи хумор

شده ام برگ خزان دیده ای از رنج خمار

Дар қадаҳи рез май лаъли қабо эй соқӣ

در قدح ریز می لعل قبا ای ساقی

Даҳанам аз лаби ширин ту шуд танги шукр

دهنم از لب شیرین تو شد تنگ شکر

Чун бигӯям ба ду лаби шукри туро эй соқӣ ?

چون بگویم به دو لب شکر ترا ای ساقی؟

Шуъла беравған агар зинда тавонад бӯдан

شعله بی روغن اگر زنده تواند بودن

Табъ бе менакунад нашаву намо эй соқӣ

طبع بی می نکند نشو و نما ای ساقی

( заҳмати ранги ҳино бар яд Байзо мапаснд

(زحمت رنگ حنا بر ید بیضا مپسند

намекунад партав май кори ҳино эй соқӣ )

می کند پرتو می کار حنا ای ساقی)

( Хизр агар буии зи кайфияти соғари бабрад

(خضر اگر بوی ز کیفیت ساغر ببرد

Об ҳайвон бидиҳад рӯй намо эй соқӣ )

آب حیوان بدهد روی نما ای ساقی)

( қатраегар бчкд аз май хўнгрм ба хок

(قطره ای گر بچکد از می خونگرم به خاک

Равед аз шӯраи замини мҳргё эй соқӣ )

روید از شوره زمین مهرگیا ای ساقی)

Соиби ташнаи ҷигарро ки камӣн банда туаст

صائب تشنه جگر را که کمین بنده توست

Аз назар чанд бароне ба ҷафо эй соқӣ ?

از نظر چند برانی به جفا ای ساقی؟