Май васли ту ба кам ҳавсилаҳо арзонӣ

می وصل تو به کم حوصله ها ارزانی

Ншоӣаҳи хӯни ҷигари бод ба мо арзонӣ

نشائه خون جگر باد به ما ارزانی

Мо туҳидастии худро ба ду олам надиҳем

ما تهیدستی خود را به دو عالم ندهیم

Нақди васли ту ба ин мушти гадои арзонӣ

نقد وصل تو به این مشت گدا ارزانی

Дасти мо кам шавад аз чоки гиребони холӣ

دست ما کم شود از چاک گریبان خالی

Дасти ағёр ба он банди қабои арзонӣ

دست اغیار به آن بند قبا ارزانی

Ҳиммат мо накушуд миннати ёрии з касе

همت ما نکشد منت یاری ز کسی

Буии пероҳани Юсуф ба сабои арзонӣ

بوی پیراهن یوسف به صبا ارزانی

Гар намешуд адабами банди забон , ме гуфтам

گر نمی شد ادبم بند زبان، می گفتم

Бӯса бар дасти ту додан ба ҳинои арзонӣ

بوسه بر دست تو دادن به حنا ارزانی

Дар чамани хона гирифтани гул Форғболӣ аст

در چمن خانه گرفتن گل فارغبالی است

Чори девори қафаси бод ба мо арзонӣ

چار دیوار قفس باد به ما ارزانی

Соиби он гул накунад гӯш агар бар суханат

صائب آن گل نکند گوش اگر بر سخنت

Гулшан ҳасан мабодаш ба сафои арзонӣ

گلشن حسن مبادش به صفا ارزانی