Дил чун шишаи худгар тиҳӣ аз бода кунӣ

دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

Кӯрии деви ҳаво , пари з призодаҳ кунӣ

کوری دیو هوا، پر ز پریزاده کنی

Ончӣ аз муҳлати айёми насиби ту шуда аст

آنچه از مهلت ایام نصیب تو شده است

Он қадр нест ки барги сафар омода кунӣ

آنقدر نیست که برگ سفر آماده کنی

Бандаи озодкнони банди худ афзӯни созанд

بنده آزادکنان بند خود افزون سازند

Саъй кун саъй , дил аз хоҷагӣ озода кунӣ

سعی کن سعی، دل از خواجگی آزاده کنی

намешавад чатри ту хуршеди қиёмати фардо

می شود چتر تو خورشید قیامت فردا

Дасти худгар сипари мардум афтода кунӣ

دست خود گر سپر مردم افتاده کنی

Гиря эй каз сар мастӣаст , накардан авлост

گریه ای کز سر مستی است، نکردن اولاست

Об то чанд зи тазвири дарин бода кунӣ ?

آب تا چند ز تزویر درین باده کنی؟

Нашавад ҷамъи назарбозии хубон бо зуҳд

نشود جمع نظربازی خوبان با زهد

Ин гулӣ нест ки дар доман саҷҷода кунӣ

این گلی نیست که در دامن سجاده کنی

Шарбатӣ нест ғам ӯ ки ба талхӣ нӯшанд

شربتی نیست غم او که به تلخی نوشند

Рўтрш чанд ба ин ризқ худо дода кунӣ ?

روترش چند به این رزق خدا داده کنی؟

Чун садафи обилаи дасти ту гавҳар гардад

چون صدف آبله دست تو گوهر گردد

Агар аз занги ҳаваси оинаро сода кунӣ

اگر از زنگ هوس آینه را ساده کنی

Дил чу озод шуд аз хизмат ӯ даст бидор

دل چو آزاد شد از خدمت او دست بدار

Ин на сарвӣаст ки дар пеши худ устода кунӣ

این نه سروی است که در پیش خود استاده کنی

Пардаи ъушрати ҷовид буд ғами соиб

پرده عشرت جاوید بود غم صائب

Ту баронӣ ки дил аз қайди ғам озода кунӣ

تو برآنی که دل از قید غم آزاده کنی