То ту чун шонаи дили чок муҳайё накунӣ

تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

Панҷа дар панҷаи он зулф чилипо накунӣ

پنجه در پنجه آن زلف چلیپا نکنی

Бар кулоҳи хираду ҳуш агар май ларзӣ

بر کلاه خرد و هوش اگر می لرزی

Ба ки назораи он қомат раъно накунӣ

به که نظاره آن قامت رعنا نکنی

Рӯзгорат шавад аз оби гуҳари ширин тар

روزگارت شود از آب گهر شیرین تر

Чун садафгар ҳазар аз талхӣ дарё накунӣ

چون صدف گر حذر از تلخی دریا نکنی

Даст чун мавҷ ба гардан накунӣ соҳил ро

دست چون موج به گردن نکنی ساحل را

То дарин қулзуми хунхори камари вонкнӣ

تا درین قلزم خونخوار کمر وانکنی

намешавад дрддл аз сар ба ҳавоёни афзӯн

می شود درددل از سر به هوایان افزون

Дафтари шиква чу гули пеши сабои вонкнӣ

دفتر شکوه چو گل پیش صبا وانکنی

Нақд авқот азизаст гиромии дораш

نقد اوقات عزیزست گرامی دارش

Рӯзи худ пучи зи андеша фардо накунӣ

روز خود پوچ ز اندیشه فردا نکنی

Риштаи гавҳари санҷидаи ибратҳо ро

رشته گوهر سنجیده عبرتها را

Бо хабар бош ки зойеъ ба тамошо накунӣ

با خبر باش که ضایع به تماشا نکنی

Хона дар чашм ту созад чу магас рӯ ёбад

خانه در چشم تو سازد چو مگس رو یابد

Ба ки бо мардум бешарм мудоро накунӣ

به که با مردم بی شرم مدارا نکنی

Нашӯй туъмаи шоҳини ҳаводис чун Кебек

نشوی طعمه شاهین حوادث چون کبک

Агар аз содаи дилии ханда биҷо накунӣ

اگر از ساده دلی خنده بیجا نکنی

Бо дил чок бисоз эй садафи хоми тамаъ

با دل چاک بساز ای صدف خام طمع

То ту бошӣ даҳани худ ба гуҳари вонкнӣ !

تا تو باشی دهن خود به گهر وانکنی!

Нест мумкин ба ту дунёии ?дании рӯи орад

نیست ممکن به تو دنیای دنی رو آرد

То чу озодаи равони пушт ба дунё накунӣ

تا چو آزاده روان پشت به دنیا نکنی

намешавад дарди ҷигарсӯзи ту дармони соиб

می شود درد جگرسوز تو درمان صائب

Аз тнки зарфӣ агар фикр мудово накунӣ

از تنک ظرفی اگر فکر مداوا نکنی