Агар ба ҷисми дарин тира хокдон бошӣ

اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

Талош кун ки ба дили фориғ аз ҷаҳон бошӣ

تلاش کن که به دل فارغ از جهان باشی

Чунӣ ба хуши нафасии вақти халқро хуши дор

چونی به خوش نفسی وقت خلق را خوش دار

Туро ки нест муяссар шкрстон бошӣ

ترا که نیست میسر شکرستان باشی

зи хандаи рӯе субҳаст тозаи рӯеи меҳр

ز خنده رویی صبح است تازه رویی مهر

Мабар зи пери харобот то ҷавон бошӣ

مبر ز پیر خرابات تا جوان باشی

Туро ки дидаи манзили шинос дар хоб аст

ترا که دیده منزل شناس در خواب است

Ҳамон бааст ба дунбол корвон бошӣ

همان به است به دنبال کاروان باشی

Агар ту аз дили шабҳо чу шамъ серума кунӣ

اگر تو از دل شبها چو شمع سرمه کنی

Ҳамеша чашму чароғ рўндгон бошӣ

همیشه چشم و چراغ روندگان باشی

Ҳиҷоби дасти тиҳии сози тозаи рӯе ро

حجاب دست تهی ساز تازه رویی را

Ки ҳамчуи сарви сарафроз бӯстон бошӣ

که همچو سرو سرافراز بوستان باشی

Равад муҳӣти гиронмоя дар рикоби туро

رود محیط گرانمایه در رکاب ترا

Агар чу мавҷи сбкрўҳи хуш Аннан бошӣ

اگر چو موج سبکروح خوش عنان باشی

Агар чаҳ чун хати паргор май рӯй ба канор

اگر چه چون خط پرگار می روی به کنار

Ба дил чу нуқтаи паргор дар миён бошӣ

به دل چو نقطه پرگار در میان باشی

Чу моҳёни даҳан безабон ба даст овар

چو ماهیان دهن بی زبان به دست آور

Ки безабон чу шӯии баҳрро забон бошӣ

که بی زبان چو شوی بحر را زبان باشی

Ба шукри ин ки замини гири нестӣ чун кӯҳ

به شکر این که زمین گیر نیستی چون کوه

Чунон мабош ки бар хотирӣ гарон бошӣ

چنان مباش که بر خاطری گران باشی

Ба мӯри вақти сухани дасти тарҳи даҳ соиб

به مور وقت سخن دست طرح ده صائب

?герат ҳавост сулаймони ин ҷаҳон бошӣ

گرت هواست سلیمان این جهان باشی