Қадам бурун магузор аз ҳисори хомӯшӣ

قدم برون مگذار از حصار خاموشی

Ки хоби амн буд дар диёри хомӯшӣ

که خواب امن بود در دیار خاموشی

зи хомшии даҳани ғунча мшкбў гардид

ز خامشی دهن غنچه مشکبو گردید

Хушо лабӣ ки буд меҳрдори хомӯшӣ

خوشا لبی که بود مهردار خاموشی

Агар хамаш нашӯй ҳарфи зани шимурда ки ҳаст

اگر خمش نشوی حرف زن شمرده که هست

Нафаси шимурда задан дар шумори хомӯшӣ

نفس شمرده زدن در شمار خاموشی

Сафина Эйаст ки аз даст дода лангар ро

سفینه ای است که از دست داده لنگر را

Сбксрӣ ки надорад виқори хомӯшӣ

سبکسری که ندارد وقار خاموشی

Забон чу барги хазони дидаи хок май лӣсад

زبان چو برگ خزان دیده خاک می لیسد

Дар он чаман ки кунад гули баҳори хомӯшӣ

در آن چمن که کند گل بهار خاموشی

зи чори муваҷҷаҳи рад ва қабул ёфт наҷот

ز چار موجه رد و قبول یافت نجات

Расед ҳар ки ба доролқрори хомӯшӣ

رسید هر که به دارالقرار خاموشی

Сухан ки теғ забонҳо азуаст ҷавҳардор

سخن که تیغ زبانها ازوست جوهردار

Хасӣаст дар қадаҳи хушгувори хомӯшӣ

خسی است در قدح خوشگوار خاموشی

Ба чори болаши дил такя кардааст нафас

به چار بالش دل تکیه کرده است نفس

зи ормидгии рӯзгори хомӯшӣ

ز آرمیدگی روزگار خاموشی

Сухан агар чаҳ матинаст бодпимоиӣ аст

سخن اگر چه متین است بادپیمایی است

Назар ба лангари кӯҳи виқори хомӯшӣ

نظر به لنگر کوه وقار خاموشی

Чу кӯдакӣ ки кунад дар канори модари хоб

چو کودکی که کند در کنار مادر خواب

Ба хоби рафтаи забон дар канори хомӯшӣ

به خواب رفته زبان در کنار خاموشی

Чаҳ фориғанд зи шукру шикояти олам

چه فارغند ز شکر و شکایت عالم

Нафаси гудохтагони диёри хомӯшӣ

نفس گداختگان دیار خاموشی

Ки дидааст гиреҳро грҳгшо бошад ?

که دیده است گره را گرهگشا باشد؟

Кушода шуд дили ман аз шиори хомӯшӣ

گشاده شد دل من از شعار خاموشی

Шаҳиди захм надомат намешавад ҳаргиз

شهید زخم ندامت نمی شود هرگز

Ҳар он лабӣ ки буд пардаи дори хомӯшӣ

هر آن لبی که بود پرده دار خاموشی

Дар хазинаи асрорро калид шавад

در خزینه اسرار را کلید شود

Забон ҳар ки шавад роздори хомӯшӣ

زبان هر که شود رازدار خاموشی

Ба ҳарфу савти марои муттаҳами мсоз ки ҳаст

به حرف و صوت مرا متهم مساز که هست

Даҳан гушӯдан ман аз хумори хомӯшӣ

دهن گشودن من از خمار خاموشی

Гирифтааст забонро ба қанд чун бодом

گرفته است زبان را به قند چون بادام

Ҳаловати лаби шукри нисори хомӯшӣ

حلاوت لب شکر نثار خاموشی

Баҳоии гавҳар носуфта мекунад фарёд

بهای گوهر ناسفته می کند فریاد

Ки ҳаст ба зи сухани эътибори хомӯшӣ

که هست به ز سخن اعتبار خاموشی

зи инқилоби хазону баҳор осӯда аст

ز انقلاب خزان و بهار آسوده است

Ҳавои мамлакат бе ғубори хомӯшӣ

هوای مملکت بی غبار خاموشی

Хамӯше ки буд хорхори ҳарф дар ӯ

خموشیی که بود خارخار حرف در او

Ба кеш мо набӯд дар шумори хомӯшӣ

به کیش ما نبود در شمار خاموشی

Сухан ки шоҳсўор қаламрав ҳастӣ аст

سخن که شاهسوار قلمرو هستی است

Шикаст мехӯрд аз корзори хомӯшӣ

شکست می خورد از کارزار خاموشی

Шавад ба миваи мақсӯди борвари соиб

شود به میوه مقصود بارور صائب

зи бргризи забони шохсори хомӯшӣ

ز برگریز زبان شاخسار خاموشی