Қадам бурун магузор аз сарои дарвешӣ

قدم برون مگذار از سرای درویشی

Ки мори ганҷ буд бӯрёии дарвешӣ

که مار گنج بود بوریای درویشی

Агар зи сайли ҳаводис ҷаҳон шавад вайрон

اگر ز سیل حوادث جهان شود ویران

Халал пазир нагардад баннои дарвешӣ

خلل پذیر نگردد بنای درویشی

зи худ чу мардуми бегонаи рост май гузарам

ز خود چو مردم بیگانه راست می گذرم

Азон замон ки шудам ошнои дарвешӣ

ازان زمان که شدم آشنای درویشی

Забони дарозии теғу синон буд чандон

زبان درازی تیغ و سنان بود چندان

Ки аз ниёам барояд Асои дарвешӣ

که از نیام برآید عصای درویشی

Кафи сўӣоли намӯдори наъл ворун аст

کف سوئال نمودار نعل وارون است

Вагарна бар сар ганҷаст пои дарвешӣ

وگرنه بر سر گنج است پای درویشی

Чаҳ дил , ки ғунчаи пайкон шукуфта ме гардад

چه دل، که غنچه پیکان شکفته می گردد

зи гармии дами мушкили гушои дарвешӣ

ز گرمی دم مشکل گشای درویشی

Ба оби дидаи худ офтоби дармонд

به آب دیده خود آفتاب درماند

Агар з парда барояд сафои дарвешӣ

اگر ز پرده برآید صفای درویشی

Ба кор ҳар ки фитад уқдае дарин олам

به کار هر که فتد عقده ای درین عالم

Шавад кушодаи зи дасти дуои дарвешӣ

شود گشاده ز دست دعای درویشی

Биҳишт агар чаҳ мақомот дилнишин дорад

بهشت اگر چه مقامات دلنشین دارد

намерасад ба мақоми ризои дарвешӣ

نمی رسد به مقام رضای درویشی

эй фақр ба ҳар кас намекунад иқбол

همای فقر به هر کس نمی کند اقبال

Вагарна нест сиррӣ бе ҳавои дарвешӣ

وگرنه نیست سری بی هوای درویشی

Ба қадари меҳр буд эътибори маҳзар ро

به قدر مهر بود اعتبار محضر را

зи пина ор надорад қабои дарвешӣ

ز پینه عار ندارد قبای درویشی

Дили шикаста ба дармон намешавад пайдо

دل شکسته به درمان نمی شود پیدا

Агар з гирд фитад Осиёи дарвешӣ

اگر ز گرد فتد آسیای درویشی

Ду олам аз назараш чун ду қатра ашк уфтад

دو عالم از نظرش چون دو قطره اشک افتد

Ба дида ҳар ки кашад тўтёии дарвешӣ

به دیده هر که کشد توتیای درویشی

Ба ошиқон чу рисии тарк бўолФзўлӣ кун

به عاشقان چو رسی ترک بوالفضولی کن

Ки остона ишқаст ҷои дарвешӣ

که آستانه عشق است جای درویشی

Чаҳ ҳоҷатаст макони ҷони ломакониро ?

چه حاجت است مکان جان لامکانی را؟

Буруни з ҳар ду ҷаҳонаст ҷои дарвешӣ

برون ز هر دو جهان است جای درویشی

Ба нози болаши пари сари фурӯ наме орад

به ناز بالش پر سر فرو نمی آرد

Буруни з ҳар ду ҷаҳонаст ҷои дарвешӣ

برون ز هر دو جهان است جای درویشی

Ба нозболши пари сари фурӯ наме орад

به نازبالش پر سر فرو نمی آرد

зи дасти хеш ( буд ) муттакои дарвешӣ

ز دست خویش (بود) متکای درویشی

Кунад зи давлати боқӣ ба шаҳриёрони ноз

کند ز دولت باقی به شهریاران ناز

Ба ҳар ки соя фикан шуд эй дарвешӣ

به هر که سایه فکن شد همای درویشی

зи малик Балх баровард пӯри адҳам ро

ز ملک بلخ برآورد پور ادهم را

Каманди ҷозибаи каҳрабои дарвешӣ

کمند جاذبه کهربای درویشی

зи тахту тоҷу нигин бениёз ме гардад

ز تخت و تاج و نگین بی نیاز می گردد

Расед ҳар ки ба дўлтсрои дарвешӣ

رسید هر که به دولتسرای درویشی

Макун ба сабзаи хобидаи сарвро нисбат

مکن به سبزه خوابیده سرو را نسبت

Ки бартараст зи гардуни ливои дарвешӣ

که برترست ز گردون لوای درویشی

Азон чу лолаи дарин боғ сурх рӯаст , ки ҳаст

ازان چو لاله درین باغ سرخ روست، که هست

зи пораи ҷигари худ ғизои дарвешӣ

ز پاره جگر خود غذای درویشی

Ба ҳуш бош ки дрёкшон наме гирданд

به هوش باش که دریاکشان نمی گردند

Ҳарифи бодаи мрдозмои дарвешӣ

حریف باده مردآزمای درویشی

Ба фақр аз ду ҷаҳон ме тавон ғанӣ гардид

به فقر از دو جهان می توان غنی گردید

Хушо сиррӣ ки шавад хоки пои дарвешӣ

خوشا سری که شود خاک پای درویشی

Ҳамеша сабзи дарин бӯстон буд чун Хизр

همیشه سبز درین بوستان بود چون خضر

Расед ҳар ки ба оби бақои дарвешӣ

رسید هر که به آب بقای درویشی

Манеҳ чу маркази азин ҳалқаи пои буруни соиб

منه چو مرکز ازین حلقه پا برون صائب

Ки дил ба ваҷд дарорад навой дарвешӣ

که دل به وجد درآرد نوای درویشی