Азон ҳамеша буд тоза рӯй дарвешӣ

ازان همیشه بود تازه روی درویشی

Ки муттасил ба муҳӣтаст ҷӯии дарвешӣ

که متصل به محیط است جوی درویشی

зи тундбод ҳаводис намешавад хомӯш

ز تندباد حوادث نمی شود خاموش

Чароғ гӯша нишинон кӯии дарвешӣ

چراغ گوشه نشینان کوی درویشی

Чу Хизр сабз шавад ҳар ҷо гузорад пой

چو خضر سبز شود هر جا گذارد پای

Касе ки ҳифз кунад обрӯии дарвешӣ

کسی که حفظ کند آبروی درویشی

зи ҷоми зар май бе дардисари мадори тамаъ

ز جام زر می بی دردسر مدار طمع

Ки ин шароб буд дар кадуии дарвешӣ

که این شراب بود در کدوی درویشی

Яке з парда нишинон ӯст оби ҳаёт

یکی ز پرده نشینان اوست آب حیات

зи фақр агар чаҳ сиёҳаст рӯй дарвешӣ

ز فقر اگر چه سیاه است روی درویشی

Абири перҳани Юсуфӣ ба бод равад

عبیر پیرهن یوسفی به باد رود

Баровард чу сар аз ҷайб , буии дарвешӣ

برآورد چو سر از جیب، بوی درویشی

Ба ҳуш бош ки дар гӯши чархи ҳалқаи басӣ

به هوش باش که در گوش چرخ حلقه بسی

Кашидаанд фақирон ба ҳўии дарвешӣ

کشیده اند فقیران به هوی درویشی

Дар он муҳӣт ки киштии Нӯҳ дар хатараст

در آن محیط که کشتی نوح در خطرست

Дуруст аз об барояд сабуии дарвешӣ

درست از آب برآید سبوی درویشی

СФидномаҳтар аз субҳи нек бахатон аст

سفیدنامه تر از صبح نیک بختان است

Мураққаъи дилам аз шустушӯии дарвешӣ

مرقع دلم از شستشوی درویشی

зи чашми хонаи ойӣна бе ғбортрст

ز چشم خانه آیینه بی غبارترست

Ҳарим синаам аз рафт ва рӯй дарвешӣ

حریم سینه ام از رفت و روی درویشی

зи ҳарфи шикваи лаби соилон азон талх аст

ز حرف شکوه لب سایلان ازان تلخ است

Ки ағниё накунанд орзӯии дарвешӣ

که اغنیا نکنند آرزوی درویشی

Бишӯй аз ду ҷаҳони даст чун фақир шудӣ

بشوی از دو جهان دست چون فقیر شدی

Ки ҳаст дар раҳи фақри ин вузӯии дарвешӣ

که هست در ره فقر این وضوی درویشی

Ту номурод нае , зон ба муддао нарисӣ

تو نامراد نه ای، زان به مدعا نرسی

Вагарна хок муродаст кӯии дарвешӣ

وگرنه خاک مرادست کوی درویشی

Агар ғанӣ ба ҳузури фақири роҳи барад

اگر غنی به حضور فقیر راه برد

Ба сад чароғ кунад ҷустуҷӯии дарвешӣ

به صد چراغ کند جستجوی درویشی

зи соиби ин ғазали тозаро бихон мутриб

ز صائب این غزل تازه را بخوان مطرب

Ба маҷмаъӣ ки равад гуфтугӯии дарвешӣ

به مجمعی که رود گفتگوی درویشی