Макаш чу тнгдлони оҳ аз парешоне

مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

Ки дили з ҳақ шавад огоҳ аз парешоне

که دل ز حق شود آگاه از پریشانی

Дил чу оина зон ринди покбози талаб

دلِ چو آینه زان رندِ پاکباز طلب

Ки нест дар ҷигараши оҳ аз парешоне

که نیست در جگرش آه از پریشانی

Диҳад ба боди фанои он чаҳ ҷамъ оварда аст

دهد به بادِ فنا آن‌چه جمع آورده است

Агар ғанӣ шавад огоҳ аз парешоне

اگر غنی شود آگاه از پریشانی

Кадоми дард ба ин дард мерасад ки касе

کدام درد به این درد می‌رسد که کسی

Ба дарди худ набарди роҳ аз парешоне ?

به دردِ خود نبرد راه از پریشانی؟

Намондааст ба дастами зи тору пуди ҳаёт

نمانده است به دستم ز تار و پود حیات

Ба ғайри оҳи саҳаргоҳ аз парешоне

به غیرِ آهِ سحرگاه از پریشانی

зи хирманӣ ки ба умр дароз кардам ҷамъ

ز خرمنی که به عمرِ دراز کردم جمع

Намонда ғайри пари коҳ аз парешоне

نمانده غیرِ پرِ کاه از پریشانی

Камоли фақри ҳамин бас ки эминаст фақир

کمالِ فقر همین بس که ایمن است فقیر

зи шўрчшмии бадхоҳ аз парешоне

ز شورچشمیِ بدخواه از پریشانی

Ҳамон ки роҳ намӯдааст тӯша хоҳад дод

همان که راه نموده است توشه خواهد داد

Макун мулоҳиза дар роҳ аз парешоне

مکن ملاحظه در راه از پریشانی

Ба сими қалб чу Юсуф фурухтанд маро

به سیمِ قلب چو یوسف فروختند مرا

Бародарон ба лаби чоҳ аз парешоне

برادران به لبِ چاه از پریشانی

Насими сунбули фирдавси рӯҳ тоза кунад

نسیمِ سنبلِ فردوس روح تازه کند

Малул кӣ шавад огоҳ аз парешоне ?

ملول کی شود آگاه از پریشانی؟

Агар чаҳ ҳаст вале неъматӣ чу хуршедаш

اگر چه هست ولی‌نعمتی چو خورشیدش

Ҳамон хӯрд дили худ моҳ аз парешоне

همان خورد دلِ خود ماه از پریشانی

Мсози домани зулфи дарози худро ҷамъ

مساز دامنِ زلفِ دراز خود را جمع

Ки дасти ман шудаи кӯтоҳ аз парешоне

که دستِ من شده کوتاه از پریشانی

Намозу рӯза манъам намерасад соиб

نماز و روزه منعّم نمی‌رسد صائب

Ба оҳи внолаҳи ҷонкоҳ аз парешоне

به آه‌ونالهٔ جانکاه از پریشانی