Чаҳ хӯн ки дар ҷигари моҳ ва офтоб кунӣ

چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

Рухи латиф чу гулранг аз шароб кунӣ

رخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی

Ту каз макидан лаби нақли бода май созӣ

تو کز مکیدن لب نقل باده می سازی

Чаҳ лозимаст дили халқро кабоб кунӣ ?

چه لازم است دل خلق را کباب کنی؟

Ба домани ту ғубор малол нанишинад

به دامن تو غبار ملال ننشیند

Ҳазор хона чу сайлоб агар хароб кунӣ

هزار خانه چو سیلاب اگر خراب کنی

зи баси яке шудаам бо ту ҷой ҳайрат нест

ز بس یکی شده ام با تو جای حیرت نیست

Агар ба дидан худ , диданам ҳисоб кунӣ

اگر به دیدن خود، دیدنم حساب کنی

Яке ҳазор з шабнам шавад таровати гул

یکی هزار ز شبنم شود طراوت گل

зи чашми пок чаҳ афтода иҷтиноб кунӣ ?

ز چشم پاک چه افتاده اجتناب کنی؟

Ту чун ба боғ рӯй сарви пой дар гул ро

تو چون به باغ روی سرو پای در گل را

зи тавқи фохтагони пой дар рикоб кунӣ

ز طوق فاختگان پای در رکاب کنی

Фусурда аз дами сард хазон нахоҳӣ шуд

فسرده از دم سرد خزان نخواهی شد

Ба оҳи гарми гули худ агар гулоб кунӣ

به آه گرم گل خود اگر گلاب کنی

Ниқоби давлат бедор мешавад фардо

نقاب دولت بیدار می شود فردا

зи умр ҳар чаҳ дарин ншоӣаҳи сарф хоб кунӣ

ز عمر هر چه درین نشائه صرف خواب کنی

Дарин муҳӣти гуҳар , чанд аз ҳавои ҷӯӣ

درین محیط گهر، چند از هوا جویی

Ба ҳеҷу пучи нафаси сарф чун ҳубоб кунӣ ?

به هیچ و پوچ نفس صرف چون حباب کنی؟

Дамид субҳи қиёмати турои зи мӯии сифед

دمید صبح قیامت ترا ز موی سفید

Ҳануз вақт наомад ки тарк хоб кунӣ ?

هنوز وقت نیامد که ترک خواب کنی؟

Чу шамъ , риштаи ҷони рости кӯтаҳии лозим

چو شمع، رشته جان راست کوتهی لازم

Чаҳ лозимаст ту кӯтаҳи зи печ ва тоб кунӣ

چه لازم است تو کوته ز پیچ و تاب کنی

Сифед кун дили худро зи нақшҳо , то чанд

سفید کن دل خود را ز نقش ها، تا چند

Саводи дидаи худ равшан аз китоб кунӣ ?

سواد دیده خود روشن از کتاب کنی؟

Турои сиёҳӣ рӯ нест бас , ки аз ғифлат

ترا سیاهی رو نیست بس، که از غفلت

Сиёҳи мӯии сифеди худ аз хизоб кунӣ ?

سیاه موی سفید خود از خضاب کنی؟

зи қатъу фасли шӯии молики алрқоби ҷаҳон

ز قطع و فصل شوی مالک الرقاب جهان

Агар чу теғи қаноат ба як дам об кунӣ

اگر چو تیغ قناعت به یک دم آب کنی

Ба офтоби ҷҳонтоб май рисии соиб

به آفتاب جهانتاب می رسی صائب

Дарин чамани дили худгар чу шабнам об кунӣ

درین چمن دل خود گر چو شبنم آب کنی