Бар ин мабош ки хӯн дар дил ниёз кунӣ

بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

Ба қадари мартабаи ҳасани хеш ноз кунӣ

به قدر مرتبه حسن خویش ناز کنی

Хушаст ғорати дилҳо , вале на чандоне

خوش است غارت دل ها، ولی نه چندانی

Ки умри ҷилваи худ сарф трктоз кунӣ

که عمر جلوه خود صرف ترکتاز کنی

Ниҳояташи гиреҳӣ чанд во кунад аз зулф

نهایتش گرهی چند وا کند از زلف

зи дасти кӯтаҳи мо чанд эҳтироз кунӣ ?

ز دست کوته ما چند احتراز کنی؟

Назар ба ҷониб ман кун ки чанд рӯз дигар

نظر به جانب من کن که چند روز دگر

Ғубор хат нагузорад ки чашм боз кунӣ

غبار خط نگذارد که چشم باز کنی

Вафои ҷабалӣ хубон намешавад соиб

وفا جبلی خوبان نمی شود صائب

Чаҳ лозимаст суханро абас дароз кунӣ ?

چه لازم است سخن را عبث دراز کنی؟