Чаро ба силсилаи зулф ӯ назар накунӣ ?

چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟

Чаро ба олам бемунтаҳо сафар накунӣ ?

چرا به عالم بی منتها سفر نکنی؟

Шаби дарози каманд ғизол мақсӯдаст

شب دراز کمند غزال مقصودست

Чаро ба оҳи шаби худ дарозтар накунӣ ?

چرا به آه شب خود درازتر نکنی؟

Агар ту одамеи вази нажоди дев на Эй

اگر تو آدمیی وز نژاد دیو نه ای

зи шишаи хонаи гардун чаро гузар накунӣ ?

ز شیشه خانه گردون چرا گذر نکنی؟

Кадоми ғабн ба ин мерасад ки фасли баҳор

کدام غبن به این می رسد که فصل بهار

Канори худ чу садафи махзан гуҳар накунӣ ?

کنار خود چو صدف مخزن گهر نکنی؟

Ба оҳу дӯди мукофоти барнамеи ое

به آه و دود مکافات برنمی آیی

Ба ҳоли сӯхтагони ханда чун шарар накунӣ

به حال سوختگان خنده چون شرر نکنی

Забон ба коми ту чун мива биҳишт шавад

زبان به کام تو چون میوه بهشت شود

Агар ту даст чу Тифлон ба ҳар самар накунӣ

اگر تو دست چو طفلان به هر ثمر نکنی

Ғубори миннати эҳсони гаронтар аз дардаст

غبار منت احسان گرانتر از دردست

Ба сандали дгарони рафъ дардисар накунӣ

به صندل دگران رفع دردسر نکنی

Ба равшанои дили роз на фалаки хуоне

به روشنایی دل راز نه فلک خوانی

Агар ту дар дили шабҳо чароғи брнкнӣ

اگر تو در دل شبها چراغ برنکنی

зи пари дилии гуҳар аз баҳр май баради ғаввос

ز پر دلی گهر از بحر می برد غواص

Гуноҳ кист ту бедил агар ҷигар накунӣ ?

گناه کیست تو بیدل اگر جگر نکنی؟

Насим субҳ нигардида дар сбкрўҳӣ

نسیم صبح نگردیده در سبکروحی

Ба нозукони чамани даст дар камар накунӣ

به نازکان چمن دست در کمر نکنی

Дили сиёҳи ниқоб ҷамол хуршедаст

دل سیاه نقاب جمال خورشیدست

Чаро ба оҳи шаби хешро саҳар накунӣ ?

چرا به آه شب خویش را سحر نکنی؟

Аҷабтар аз ту надорад ҷаҳони тамошогоҳ

عجبتر از تو ندارد جهان تماشاگاه

Чаро ба чашми таъаҷҷуб ба худ назар накунӣ ?

چرا به چشم تعجب به خود نظر نکنی؟

Ҳаёти Хизр чаҳ бошад назар ба ҳиммати ишқ ?

حیات خضر چه باشد نظر به همت عشق؟

Назари сиёҳ ба ин умр мухтасар накунӣ

نظر سیاه به این عمر مختصر نکنی

зи аҳли тавҳиди он рӯз май шморндт

ز اهل توحید آن روز می شمارندت

Ки ҳеҷ тафриқа аз хок то шукр накунӣ

که هیچ تفرقه از خاک تا شکر نکنی

Нарафтааст сари ришта то зи дасти бурун

نرفته است سر رشته تا ز دست برون

Сар аз даричаи гавҳар чаро бадар накунӣ ?

سر از دریچه گوهر چرا بدر نکنی؟

Агар ба рӯй ту дар чоки сина боз кунад

اگر به روی تو در چاک سینه باز کند

зи чоки синаи худ рӯ ба ҳеҷ дар накунӣ

ز چاک سینه خود رو به هیچ در نکنی

Замини сарои мусӣбат буд , ту май хоҳӣ

زمین سرای مصیبت بود، تو می خواهی

Ки мушти хокии азин хокдон ба сар накунӣ ?

که مشت خاکی ازین خاکدان به سر نکنی؟

Ба ҳӯшёрӣ ман нест ҳеҷ кас дар базм

به هوشیاری من نیست هیچ کس در بزم

Марои зи хеш маҳоласт бихбр накунӣ

مرا ز خویش محال است بیخبر نکنی

Чу хӯни мурда , гронхўобии ту бе парво

چو خون مرده، گرانخوابی تو بی پروا

Ба он расида ки пурвой нештар накунӣ

به آن رسیده که پروای نیشتر نکنی

Ба пои саъй маҳоласт қатъи водии ишқ

به پای سعی محال است قطع وادی عشق

Ба печу тоб агар ин роҳ мухтасар накунӣ

به پیچ و تاب اگر این راه مختصر نکنی

Кунун ки мураккаби тавфиқи зери рони дорӣ

کنون که مرکب توفیق زیر ران داری

Азин харобаи пурмурда чун сафар накунӣ ?

ازین خرابه پرمرده چون سفر نکنی؟

Хабари зи рози дили баҳр метуоне ёфт

خبر ز راز دل بحر می توانی یافت

Агар мулоҳиза аз муваҷҷаҳ хатар накунӣ

اگر ملاحظه از موجه خطر نکنی

Туро ба сари надиҳади ҷои сипеҳри миное

ترا به سر ندهد جا سپهر مینایی

Чу офтоб агар зери по назар накунӣ

چو آفتاب اگر زیر پا نظر نکنی

Рафиқи хона ба дуашон ҷарида май бояд

رفیق خانه به دوشان جریده می باید

Сафар накарда зи худ , азми ин сафар накунӣ

سفر نکرده ز خود، عزم این سفر نکنی

Забони шикваи ман дар ниёам хомӯшӣ аст

زبان شکوه من در نیام خاموشی است

Чаро ба соғари ман заҳр бештар накунӣ ?

چرا به ساغر من زهر بیشتر نکنی؟

Ҳарифи ашки надомат наме шӯии соиб

حریف اشک ندامت نمی شوی صائب

Чу токи даст ба ҳар шох дар камар накунӣ

چو تاک دست به هر شاخ در کمر نکنی