Бурун наёмада аз хештан сафар накунӣ

برون نیامده از خویشتن سفر نکنی

зи хеш то набарӣ роҳи ишқи срнкнӣ

ز خویش تا نبری راه عشق سرنکنی

Кунун ки бол ва парӣ ҳаст мурғи ҷонат ро

کنون که بال و پری هست مرغ جانت را

Чаро зи байзаи афлоки сар бадар накунӣ ?

چرا ز بیضه افلاک سر بدر نکنی؟

Чу қатраи сар ба кафи дасти абр то нанаҳй

چو قطره سر به کف دست ابر تا ننهی

Ҳавои суҳбати ин баҳр пурхатар накунӣ

هوای صحبت این بحر پرخطر نکنی

Туро чу обила аз хори бушковади сад гул

ترا چو آبله از خار بشکفد صد گل

Агар мулоҳиза аз захм нештар накунӣ

اگر ملاحظه از زخم نیشتر نکنی

Чу офтоб ба гирди ҷаҳони баромадаи гир

چو آفتاب به گرد جهان برآمده گیر

Ба ҳеҷ ҷо нарисӣ то зи худ сафар накунӣ

به هیچ جا نرسی تا ز خود سفر نکنی

Туро ки барг сафар ҳаст ҳамчуи шабнами гул

ترا که برگ سفر هست همچو شبنم گل

Чаро зи равзани хуршеди сар бадар накунӣ ?

چرا ز روزن خورشید سر بدر نکنی؟

Басаст шавқи талаби Хизри роҳи грмрўон

بس است شوق طلب خضر راه گرمروان

Суроғи роҳу таманноӣ роҳбар накунӣ

سراغ راه و تمنای راهبر نکنی

Каманди ваҳдати гирдоб муваҷҷаҳ хатараст

کمند وحدت گرداب موجه خطرست

Дарин муҳӣти зи саргаштагӣ ҳазар накунӣ

درین محیط ز سرگشتگی حذر نکنی

Гиреҳи зи кори ту чун ғунча во шавад ба дамӣ

گره ز کار تو چون غنچه وا شود به دمی

Агар ту ҷуз дар дили рӯ ба ҳеҷ дар накунӣ

اگر تو جز در دل رو به هیچ در نکنی

Дар офтоби қиёмат далер натавон дид

در آفتاب قیامت دلیر نتوان دید

Ба доғи синаи маҷрӯҳи мо назар накунӣ

به داغ سینه مجروح ما نظر نکنی

Надода оинаи хешро ҷилои соиб

نداده آینه خویش را جلا صائب

Чу офтоби сар аз ҷайби субҳи брнкнӣ

چو آفتاب سر از جیب صبح برنکنی