Гирифтааст маро дар миёни тамошое

گرفته است مرا در میان تماشایی

Ки дар хаёл наёварда ҳеҷ бенаӣ

که در خیال نیاورده هیچ بینایی

Бар остони ту дил аз шикаста поён аст

بر آستان تو دل از شکسته پایان است

Агар чаҳ мекашадам дида ҳар нафас ҷое

اگر چه می کشدم دیده هر نفس جایی

Ҳамин на баҳр сулаймон кашидаанд бисот

همین نه بهر سلیمان کشیده اند بساط

Ки ҳаст дар дил ҳар мӯри маҷлиси ороӣ

که هست در دل هر مور مجلس آرایی

Чисони зи кори ту ғофил шаванд биноён ?

چسان ز کار تو غافل شوند بینایان؟

Ки ҳаст ҷунбиш ҳар мӯии корфармое

که هست جنبش هر موی کارفرمایی

Намондааст зи иқболи ишқ дар дили ман

نمانده است ز اقبال عشق در دل من

Ба ғайри тарки таманно дигар таманное

به غیر ترک تمنا دگر تمنایی

Куҷост ҷазбаи тавфиқи даст мо гирад ?

کجاست جذبه توفیق دست ما گیرد؟

Ки май кашеми зи дунболи корвони пое

که می کشیم ز دنبال کاروان پایی

Хамаш чу об гуҳар мерӯем то дарё

خمش چو آب گهر می رویم تا دریا

Начидаем ба худ ҳамчуи сайли ғавғое

نچیده ایم به خود همچو سیل غوغایی

Сипеҳри сабзаи хобида Эйаст дар қадамаш

سپهر سبزه خوابیده ای است در قدمش

Ки дидааст ба ин рутбаи сарви болоӣ ?

که دیده است به این رتبه سرو بالایی؟

Ба ман зи ҷӯши тараби ҳамчуи об равшан шуд

به من ز جوش طرب همچو آب روشن شد

Ки ҳаст дар дили пари хӯни ман длороиӣ

که هست در دل پر خون من دلارایی

Маро ки пораи дил моҳпораҳ гардӣда аст

مرا که پاره دل ماهپاره گردیده است

Наёядам ба назари ҳеҷ моҳи симое

نیایدم به نظر هیچ ماه سیمایی

Гарон ба санги маломат шудааст ин маҷнӯн

گران به سنگ ملامت شده است این مجنون

Фиғон ки нест дарин шаҳри Тифли бенаӣ

فغان که نیست درین شهر طفل بینایی

Ба ҷони расидами азин шаҳри банди пурваҳшат

به جان رسیدم ازین شهر بند پروحشت

Ҷунун куҷост ки худро кашам ба саҳройӣ

جنون کجاست که خود را کشم به صحرایی

Ба офтоби ҷҳонтоб кӣ расад соиб ?

به آفتاب جهانتاب کی رسد صائب؟

Агар чаҳ дар сар ҳар зарра ҳаст савдое

اگر چه در سر هر ذره هست سودایی