зи ҳасани шӯхи ту назораи тамошое

ز حسن شوخ تو نظاره تماشایی

Сафина Эйаст ки гардӣдааст дарёӣ

سفینه ای است که گردیده است دریایی

Маро чу сояи ниҳолӣ ки мекашад бар хок

مرا چو سایه نهالی که می کشد بر خاک

Хабари зи соя худ несташ зи раъное

خبر ز سایه خود نیستش ز رعنایی

Ба буи хӯн битавон ёфт ҳамчуи нофаи машк

به بوی خون بتوان یافت همچو نافه مشک

зи фикри зулф ту шуд ҳар сиррӣ ки савдое

ز فکر زلف تو شد هر سری که سودایی

Чигуна қатра кашад дар канори дарёро ?

چگونه قطره کشد در کنار دریا را؟

Ба рӯзгори ту раҳмаст бар тамошое

به روزگار تو رحم است بر تماشایی

Фалаки зи ҷилва ӯ чун каттони зи ҳам май рехт

فلک ز جلوه او چون کتان ز هم می ریخت

Агар назири ту май буд ма ба зебоӣ

اگر نظیر تو می بود مه به زیبایی

зи иштиёқи ту дасти зи кори рафтаи ман

ز اشتیاق تو دست ز کار رفته من

Фалоханӣаст ки сангаш буд шикебе

فلاخنی است که سنگش بود شکیبایی

Ба рағми ман лаби худ май газӣ , наме доне

به رغم من لب خود می گزی، نمی دانی

Ки бодаи ншоӣаҳ хӯн медиҳад ба танҳоӣ

که باده نشائه خون می دهد به تنهایی

Забон хамӯш писандидааст дар перӣ

زبان خموش پسندیده است در پیری

зи шамъ хуш набӯд субҳи маҷлиси ороӣ

ز شمع خوش نبود صبح مجلس آرایی

Ба айби хеш чу соиб касе ки роҳи набард

به عیب خویش چو صائب کسی که راه نبرد

Гулӣ начед зи нури чароғи бенаӣ

گلی نچید ز نور چراغ بینایی