эй он ки дил ба абрӯии пайвастаи баста Эй

ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ای

Ғофил машав ки дар таҳи тоқи шикаста Эй

غافل مشو که در ته طاق شکسته‌ای

эй зулфи ёри ин қадар аз мо канора чист ?

ای زلف یار این قدر از ما کناره چیست؟

Мо дил шикастаем ва ту ҳам дили шикаста Эй

ما دل‌شکسته‌ایم و تو هم دل‌ شکسته‌ای

Имрӯз аз нигоҳи ту дил об ме шавад

امروز از نگاه تو دل آب می‌شود

Гуё ба рӯй гарми худ аз хоби ҷуста Эй

گویا به روی گرم خود از خواب جسته‌ای

Рӯй замини мақоми шукри хоб амн нест

روی زمین مقام شکر خواب امن نیست

Дар роҳи сайли пой ба домани шикаста Эй

در راه سیل پای به دامن شکسته‌ای

Гирди сафари з хеш фишонданд ҳамРаҳон

گرد سفر ز خویش فشاندند همرهان

Ту бехабар ҳануз миёнро набаста Эй

تو بی‌خبر هنوز میان را نبسته‌ای

Сар май диҳӣ ба бод ба андаки ишора Эй

سر می‌دهی به باد به اندک اشاره‌ای

То ҳамчуи пистаи рахнаи лабро набаста Эй

تا همچو پسته رخنه لب را نبسته‌ای

Хоҳии қадам ба пилаи қоруни ниҳоди зуд

خواهی قدم به پله قارون نهاد زود

Кӯҳи таъаллуқӣ ки ту бар хеши баста Эй

کوه تعلقی که تو بر خویش بسته‌ای

Инак расед мавсим бе баррагии хазон

اینک رسید موسم بی‌برگی خزان

Аз боғи рӯзгор чаҳ гули дастаи баста Эй

از باغ روزگار چه گل دسته بسته‌ای

Дар маҳфилӣ ки барқ таҷаллӣаст бе забон

در محفلی که برق تجلی است بی‌زبان

Моием чун кулему забони шикаста Эй

ماییم چون کلیم و زبان شکسته‌ای

Дар водӣӣ ки Хизр дар ӯ бо Асо равад

در وادیی که خضر در او با عصا رود

Аздсти рафтатар зи Аннани гусаста Эй

ازدست‌رفته‌تر ز عنان گسسته‌ای

Аз ҷабҳаи ғурур , арақ пок ме кунӣ

از جبهه غرور، عرق پاک می‌کنی

Гуё тилисми ҳардуи ҷаҳонро шикастае !

گویا طلسم هردو جهان را شکسته‌ای!

Дар хокдони даҳр , ки зер ва зибр шавад !

در خاکدان دهر، که زیر و زبر شود!

Бархестааст гирди фано то нишаста Эй

برخاسته است گرد فنا تا نشسته‌ای

Соиби ҳазор доми тамошои з мавҷ ҳаст

صائب هزار دام تماشا ز موج هست

Зини баҳр чун ҳубоб чаро чашми бастае ?

زین بحر چون حباب چرا چشم بسته‌ای؟