Дар хок ва хӯн кашид марои тарки зода Эй

در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ای

Мижгон ба нозболши дил такя дода Эй

مژگان به نازبالش دل تکیه داده‌ای

Бар бодпои ваъда халлоқӣ нишаста Эй

بر بادپای وعده خلاقی نشسته‌ای

Чун сайл дар қаламрави дилҳо фитода Эй

چون سیل در قلمرو دل‌ها فتاده‌ای

Чун дузди хол , нақб ба дилҳо рисонда Эй

چون دزد خال، نقب به دل‌ها رسانده‌ای

Чун зулф , банд бар раги ҷонҳо ниҳода Эй

چون زلف، بند بر رگ جان‌ها نهاده‌ای

Чун абри навбаҳори з рӯй арақ фишон

چون ابر نوبهار ز روی عرق‌فشان

Чандини ҳазор хона ба сайлоб дода Эй

چندین هزار خانه به سیلاب داده‌ای

Чун оҳи гарми реша ба дилҳо давонида Эй

چون آه گرم ریشه به دل‌ها دوانده‌ای

Чун барқ беамон ба Нитсаатон фитода Эй

چون برق بی‌امان به نیستان فتاده‌ای

Худро ба чашми арзи таҷаммули надида Эй

خود را به چشم عرض تجمل ندیده‌ای

Бар рӯй обгинаи назари нокушода Эй

بر روی آبگینه نظر ناگشاده‌ای

Дилҳои бе қарори зи мардуми гирифта Эй

دل‌های بی‌قرار ز مردم گرفته‌ای

Бо хештани қарор никуӣ надода Эй

با خویشتن قرار نکویی نداده‌ای

Чун офияти зи хотири ошиқи рамида Эй

چون عافیت ز خاطر عاشق رمیده‌ای

Дунболи шӯхи чашмии худ , сари ниҳода Эй

دنبال شوخ‌چشمی خود، سر نهاده‌ای

Чин дар каманди зулф тасарруф фиканда Эй

چین در کمند زلف تصرف فکنده‌ای

Ханҷар ба хӯн бегунаҳон об дода Эй

خنجر به خون بی‌گنهان آب داده‌ای

Нашутур зи ғамза дар раги дилҳо шикаста Эй

نشتر ز غمزه در رگ دل‌ها شکسته‌ای

Сайлоби хӯни зи дидаи мардуми кушода Эй

سیلاب خون ز دیده مردم گشاده‌ای

Дар лофгоҳи даъвии дил , тавқи оҷизӣ

در لافگاه دعوی دل، طوق عاجزی

Аз теғи каҷ ба гардани шерони ниҳода Эй

از تیغ کج به گردن شیران نهاده‌ای

Аз таркишаши шаҳоби фалаки тир бе парӣ

از ترکشش شهاب فلک تیر بی‌پری

Дар қабзааш камони маи нави кбодаҳ Эй

در قبضه‌اش کمان مه نو کباده‌ای

Дилҳои барқи сайри парешони хиром ро

دل‌های برق‌سیر پریشان‌خرام را

Аз чини зулфи силсилаи барпои ниҳода Эй

از چین زلف سلسله برپا نهاده‌ای

Дар интизори суҳбати парвонаи машрабон

در انتظار صحبت پروانه‌مشربان

Чун шамъ то ба субҳ ба як пои ситода Эй

چون شمع تا به صبح به یک پا ستاده‌ای

Авроқи шодмонии гулҳои боғ ро

اوراق شادمانی گل‌های باغ را

Дар пеши чашми булбул , бар бод дода Эй

در پیش چشم بلبل، بر باد داده‌ای

Ғайр аз арақ ки мекунад аз рӯй ёри гул

غیر از عرق که می‌کند از روی یار گل

Соиб ки дид шабнами хўршидзодаҳ эй ?

صائب که دید شبنم خورشیدزاده‌ای؟