Аз дил мапурс , хона ба сайлоб дода Эй
از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ای
Таълим беқарорӣ симоб дода Эй
تعلیم بی قراری سیماب داده ای
Дар зери теғ , бистар роҳат фиканда Эй
در زیر تیغ، بستر راحت فکنده ای
Дар чашм фитна дод шкрхўоб дода Эй
در چشم فتنه داد شکرخواب داده ای
Ақди хирад ба духтари рузи брФшондаҳ Эй
عقد خرد به دختر رز برفشانده ای
Нақди ҳаётро ба меноб дода Эй
نقد حیات را به می ناب داده ای
Бар дастбурди теғи қазои дили ниҳода Эй
بر دستبرد تیغ قضا دل نهاده ای
Паҳлавии чарби хеш ба қассоб дода Эй
پهلوی چرب خویش به قصاب داده ای
Чун хору хаси зи кҷрўшиҳои рӯзгор
چون خار و خس ز کجروشی های روزگار
Худро ба дасти силӣ сайлоб дода Эй
خود را به دست سیلی سیلاب داده ای
Дар абрӯӣ ту диду қазоӣ гузашта кард
در ابروی تو دید و قضای گذشته کرد
Имон ба чини абрӯӣ миҳроб дода Эй
ایمان به چین ابروی محراب داده ای
намегуфт сафҳаи рух ӯ хуш қалам тараст
می گفت صفحه رخ او خوش قلم ترست
Ҷавлони бӯса бар рух маҳтоб дода Эй
جولان بوسه بر رخ مهتاب داده ای
Соиби зи хорхори муҳаббат чаҳ огаҳаст ?
صائب ز خارخار محبت چه آگه است؟
Паҳлу ба рӯй бистар санҷоб дода Эй
پهلو به روی بستر سنجاب داده ای