Чун об дар либоси гул ва хор бӯда Эй

چون آب در لباس گل و خار بوده ای

эй ёри содаи рӯи ту чаҳ пуркор бӯда Эй

ای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای

Чун лоуболӣони ҳамаи ҷо ҷилва карда Эй

چون لاابالیان همه جا جلوه کرده ای

Гуҳи баргу гуҳи шукуфау гуҳ бор бӯда Эй

گه برگ و گه شکوفه و گه بار بوده ای

Мӯрӣ агар зи сина баровардааст оҳ

موری اگر ز سینه برآورده است آه

Бо он ғурури ҳасан хабардор бӯда Эй

با آن غرور حسن خبردار بوده ای

Чун оби доими оина созӣаст кори ту

چون آب دایم آینه سازی است کار تو

Дар пеши худ ту низ гирифтор бӯда Эй

در پیش خود تو نیز گرفتار بوده ای

Аз худ ба сад нигоҳи тасаллӣ наме шӯй

از خود به صد نگاه تسلی نمی شوی

Аз мо зиёдаи ташна дидор бӯда Эй

از ما زیاده تشنه دیدار بوده ای

Мо ғофил ва ту аз дили бедори рӯзу шаб

ما غافل و تو از دل بیدار روز و شب

Бемордори ин дил аФгор бӯда Эй

بیماردار این دل افگار بوده ای

Чун меҳри мо ба хонаи гадоӣ фитода ем

چون مهر ما به خانه گدایی فتاده ایم

Ту шӯхи чашм бар сар бозор бӯда Эй

تو شوخ چشم بر سر بازار بوده ای

Имрӯзи Юсуфи ту дуконро набаста аст

امروز یوسف تو دکان را نبسته است

Доими ниҳони зи ҷӯш харидор бӯда Эй

دایم نهان ز جوش خریدار بوده ای

Ин он ғазал ки Авҳадии хуш калом гуфт

این آن غزل که اوحدی خوش کلام گفت

эй кам намӯда рухи ту чаҳ бисёр бӯда Эй

ای کم نموده رخ تو چه بسیار بوده ای