Моро басаст силсилаи ҷунбони ишора Эй

ما را بس است سلسله جنبان اشاره‌ای

Кофӣаст базми сӯхтагонро шарора Эй

کافی است بزم سوختگان را شراره‌ای

То пой бар фалак нагузорӣ зи маҳди хок

تا پای بر فلک نگذاری ز مهد خاک

Мӯят агар чу шер шавад ширхора Эй

مویت اگر چو شیر شود شیرخواره‌ای

Ҳиммати баланддор ки бо ҳиммати баланд

همت بلند دار که با همت بلند

Ҳар ҷо рӯй ба тавсани гардуни савора Эй

هر جا روی به توسن گردون سوار‌ه‌ای

Аз аҳл фикр бош ки бо дўрбоши фикр

از اهل فکر باش که با دورباش فکر

Ҳам дар миёни мардум ва ҳам бар канора Эй

هم در میان مردم و هم بر کناره‌ای

Аз офтоб таҷриба гардид санги мум

از آفتاب تجربه، گردید سنگ موم

Вази хоми тинатии ту ҳамон санги хора Эй

وز خام طینتی، تو همان سنگ خاره‌ای

Аз ҳастӣ ду рӯза ба танганд орифон

از هستی دو روزه به تنگند عارفان

Ту содаи лавҳи толиби умри дубора Эй

تو ساده‌لوح طالب عمر دوباره‌ای

Як бори нақши пои худ эй бехабар бибин

یک بار نقش پای خود ای بی خبر ببین

То равшанат шавад ки чаҳ масти гузора Эй

تا روشنت شود که چه مست گذاره‌ای

Шартаст рехтани арақи саъии мавҷ ро

شرط است ریختن عرق سعی موج را

Ҳар чанд баҳр ишқ надорад канора Эй

هر چند بحر عشق ندارد کناره‌ای

Мардони Аннан ба даст таваккул надода анд

مردان عنان به دست توکل نداده‌اند

Ту сусти азм дар гарави истихора Эй

تو سست عزم در گرو استخاره‌ای

Аз рӯзгори тирау бахти сиёҳи рӯз

از روزگار تیره و بخت سیاه روز

Абрӯи турши мсоз агар дарди хора Эй

ابرو ترش مساز اگر درد خواره‌ای

Натавон ба канаи ишқ расӣдани зи фикри пуч

نتوان به کنه عشق رسیدن ز فکر پوچ

Дар баҳри оташин чаҳ кунад таҳтаи порае ?

در بحر آتشین چه کند تخته پاره‌ای؟

Аз дасти ман агар чаҳ наҷустааст ҳеҷ кор

از دست من اگر چه نجسته است هیچ کار

Пуркорӣ ту кард марои ҳичкораҳ Эй

پرکاری تو کرد مرا هیچ‌کاره‌ای

То офтоби ишқи ту теғ аз миён кашид

تا آفتاب عشق تو تیغ از میان کشید

Ҳар пора Эй шуд аз дили ман моҳпораҳ Эй

هر پاره‌ای شد از دل من ماه‌‌پاره‌ای

Ин оташӣ ки чеҳра ӯ барфурӯхта аст

این آتشی که چهره او برفروخته است

Дилро ба ғайри об шудан нест чора Эй

دل را به غیر آب شدن نیست چاره‌ای

Соиби зи офтоби рухи ёр шарм кун

صائب ز آفتاب رخ یار شرم کن

Аз раҳи Марв ба равшанӣ ҳар ситора Эй

از ره مرو به روشنی هر ستاره‌ای