То кӣ ғубори хотир саҳро шавад касе ?
تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟
Чун гирдбод , бодия паймо шавад касе
چون گردباد، بادیه پیما شود کسی
Май боядаш ҳазор қадаҳи хӯн ба сар кашид
می بایدش هزار قدح خون به سر کشید
То дар мазоқи халқ гуворо шавад касе
تا در مذاق خلق گوارا شود کسی
Авзоъи зишти мардум олам надӣданӣ аст
اوضاع زشت مردم عالم ندیدنی است
Имрӯз сарфа нест ки бино шавад касе
امروز صرفه نیست که بینا شود کسی
Равшандилӣ ки лиззат таҷред ёфта аст
روشندلی که لذت تجرید یافته است
Берун равад зи хеш чу пайдо шавад касе
بیرون رود ز خویش چو پیدا شود کسی
То ме тавон зи обилаи даст ризқ хӯрд
تا می توان ز آبله دست رزق خورد
Баҳр чаҳ хӯшаи чин сурайё шавад касе ?
بهر چه خوشه چین ثریا شود کسی؟
Онҷост одамӣ ки дилаш орамида аст
آنجاست آدمی که دلش آرمیده است
Ҳар лаҳзае агар чаҳ ба сад ҷо шавад касе
هر لحظه ای اگر چه به صد جا شود کسی
Ҳарфи мақом қофила бораст бар дилаш
حرف مقام قافله بارست بر دلش
Чун пештари зи кӯч муҳайё шавад касе
چون پیشتر ز کوچ مهیا شود کسی
Чун дар ҳубоб , мавҷи пару бол во кунад ?
چون در حباب، موج پر و بال وا کند؟
Дар тангнои чархи чисон во шавад касе ?
در تنگنای چرخ چسان وا شود کسی؟
Дар чашми ин сиёҳи дилони субҳ козиб аст
در چشم این سیاه دلان صبح کاذب است
Дар равшанӣ агар яд Байзо шавад касе
در روشنی اگر ید بیضا شود کسی
То ме тавон зи лиззати дидор маҳв шуд
تا می توان ز لذت دیدار محو شد
Бихўд чаро зи ншоӣаҳ саҳбо шавад касе ?
بیخود چرا ز نشائه صهبا شود کسی؟
То мумкинаст зистан аз халқ бе ниёз
تا ممکن است زیستن از خلق بی نیاز
Розӣ чаро ба нанг таманно шавад касе ?
راضی چرا به ننگ تمنا شود کسی؟
То сари тавон ниҳод ба зонуии худ , чаро
تا سر توان نهاد به زانوی خود، چرا
Миннатпазир болаш хоро шавад касе ?
منت پذیر بالش خارا شود کسی؟
Май боядаш ба хӯн ҷигар хӯрд ғӯта ҳо
می بایدش به خون جگر خورد غوطه ها
То аз ғубори ҷисм мусаффо шавад касе ?
تا از غبار جسم مصفا شود کسی؟
Мижгон ҳануз дод тамошо надода аст
مژگان هنوز داد تماشا نداده است
Он фурсат аз куҷост ки бино шавад касе
آن فرصت از کجاست که بینا شود کسی
Як аҳл дард нест ба дард сухан расад
یک اهل درد نیست به درد سخن رسد
Хунаш ба гарданаст ки гуё шавад касе
خونش به گردن است که گویا شود کسی
Соиб басаст фикри хату холи глрхон
صائب بس است فکر خط و خال گلرخان
То кӣ сиёҳи хайма савдо шавад касе ?
تا کی سیاه خیمه سودا شود کسی؟