Соиби зи тӯл беш буд арзи роҳи ту

صائب ز طول بیش بود عرض راه تو

Аз мастии ин чунин ки ба ҳар сӯии моилӣ

از مستی این چنین که به هر سوی مایلی

Аз дарду доғи ишқ буд шӯр ҳар дилӣ

از درد و داغ عشق بود شور هر دلی

Бе рӯй оташин нашавад гарми маҳфилӣ

بی روی آتشین نشود گرم محفلی

Дар айни ноз , наргиси худро надида Эй

در عین ناز، نرگس خود را ندیده ای

Аз трктози лашкари бедоди ғофилӣ

از ترکتاز لشکر بیداد غافلی

Барқӣ каз ӯст синаи абри баҳори чок

برقی کز اوست سینه ابر بهار چاک

Нисбат ба шухии ту буд пой дар гулӣ

نسبت به شوخی تو بود پای در گلی

Дар дидаи нзоргёни моҳпораҳ Эй аст

در دیده نظارگیان ماهپاره ای است

Аз офтоби ҳасани ту ҳар пораи дилӣ

از آفتاب حسن تو هر پاره دلی

Зон оташӣ ки аз рухи Лайлӣ баланд шуд

زان آتشی که از رخ لیلی بلند شد

Ҳар барги лола Эйаст дарин дашти маҳмилӣ

هر برگ لاله ای است درین دشت محملی

Ҳар ҳалқаро з рӯй ту наалӣ дар оташ аст

هر حلقه را ز روی تو نعلی در آتش است

Дар даври хат ба бурдани дили бас ки моилӣ

در دور خط به بردن دل بس که مایلی

Ҳар чанд рӯй дили зи ту ҳаргиз надида ем

هر چند روی دل ز تو هرگز ندیده ایم

Бар ҳар тараф ки рӯй кунам дар муқобилӣ

بر هر طرف که روی کنم در مقابلی

Афтодагӣ гузин ки раҳи даври ишқ ро

افتادگی گزین که ره دور عشق را

Ғайр аз фитодагӣ натавон ёфт манзилӣ

غیر از فتادگی نتوان یافت منزلی

Аз дил агар ғубори таъаллуқи фишонда Эй

از دل اگر غبار تعلق فشانده ای

Озодае , агар чаҳ асири слослӣ

آزاده ای، اگر چه اسیر سلاسلی

Гар ташнаи висол муҳӣтаст оби ту

گر تشنه وصال محیط است آب تو

Дар ҷӯйбори ҷисм ба он баҳри восилӣ

در جویبار جسم به آن بحر واصلی

Сайлоб май баради хасу хошокро ба баҳр

سیلاب می برد خس و خاشاک را به بحر

Домони ишқи гир агар зон ки коҳилӣ

دامان عشق گیر اگر زان که کاهلی

Гавҳар агар ба гирд ятемӣ наме расед

گوهر اگر به گرد یتیمی نمی رسید

Зини баҳр бикнор намеёфт соҳилӣ

زین بحر بیکنار نمی یافت ساحلی

Хуршед бадар кард маи нотамом ро

خورشید بدر کرد مه ناتمام را

Бо ноқисон бисоз агар зон ки комилӣ

با ناقصان بساز اگر زان که کاملی

Зон май пурд ба нақш ванигор ҷаҳони дилат

زان می پرد به نقش و نگار جهان دلت

Каз Нақшбанди олами эҷоди ғофилӣ

کز نقشبند عالم ایجاد غافلی

Дар чашми эътибори намак суданасту бас

در چشم اعتبار نمک سودن است و بس

Дар шӯраи зори олам агар ҳаст ҳосилӣ

در شوره زار عالم اگر هست حاصلی