Кўчкдлӣаст мояи тасхири олимӣ

کوچکدلی است مایه تسخیر عالمی

Офоқро гирифт сулаймон ба хотамӣ

آفاق را گرفت سلیمان به خاتمی

Дарё ба сӯзи синаи ошиқ чаҳ мекунад ?

دریا به سوز سینه عاشق چه می کند؟

Хуршеди сайр чашм нагардад ба шабнамӣ

خورشید سیر چشم نگردد به شبنمی

Беҳосилӣ ки зинда набошад дилаш ба ишқ

بی حاصلی که زنده نباشد دلش به عشق

Дар чашм аҳл дид буд нахли мотамӣ

در چشم اهل دید بود نخل ماتمی

Ҳамсоя вуҷӯд набошад агар адам

همسایه وجود نباشد اگر عدم

Чун малик нестӣ натавон ёфт олимӣ

چون ملک نیستی نتوان یافت عالمی

Чун моҳи рӯза гарчи ба лаби меҳри доштам

چون ماه روزه گرچه به لب مهر داشتم

Сарриштаи ҳисоб маро дошт олимӣ

سررشته حساب مرا داشت عالمی

Гирам ки об шуд дилам аз шарми маъсият

گیرم که آب شد دلم از شرم معصیت

Домони боғро накунад поки шабнамӣ

دامان باغ را نکند پاک شبنمی

Ҳайфаст сарфи ханда беоқибат кунад

حیف است صرف خنده بی عاقبت کند

Онро ки ҳамчуи субҳи зи олам буд дамӣ

آن را که همچو صبح ز عالم بود دمی

Гар нест бар муроди ту дунё машав малул

گر نیست بر مراد تو دنیا مشو ملول

Барпоӣ гӯ мабош турои банди муҳкамӣ

برپای گو مباش ترا بند محکمی

Исо ба осмон чаҳорум наме гурехт

عیسی به آسمان چهارم نمی گریخت

намедошт зери чархгар умеди ҳамдамӣ

می داشت زیر چرخ گر امید همدمی

Маро бурун наёвард аз бутаи гудоз

مه را برون نیاورد از بوته گداز

Дорад агарчӣ зери нигини меҳр , олимӣ

دارد اگرچه زیر نگین مهر، عالمی

Соиб чу рози ишқи ғариб аўФтодаҳ ем

صائب چو راز عشق غریب اوفتاده ایم

Моро басаст аз ҳамаи офоқи муҳаррамӣ

ما را بس است از همه آفاق محرمی