Гар фикри зоди охират эй дурбин кунӣ
گر فکر زاد آخرت ای دوربین کنی
Дар зери хоки ъушрат рӯй замин кунӣ
در زیر خاک عشرت روی زمین کنی
Гар ризқи худ зи буии гул ва ёсамин кунӣ
گر رزق خود ز بوی گل و یاسمین کنی
Знбўрўори хонаи пар аз ангабин кунӣ
زنبوروار خانه پر از انگبین کنی
Хӯн то ба чанд дар дилам эй нозанин кунӣ ?
خون تا به چند در دلم ای نازنین کنی؟
Бсмли маро ба арраи чин ҷабин кунӣ
بسمل مرا به اره چین جبین کنی
Пар зар шавад чу ғунчаи турои кӣсаи тиҳӣ
پر زر شود چو غنچه ترا کیسه تهی
Дасти тамаъи ҳисорӣ агар з остин кунӣ
دست طمع حصاری اگر ز آستین کنی
Ангушти ҳеҷ кас нагузорад ба ҳарфи ту
انگشت هیچ کس نگذارد به حرف تو
Бо нақши рости сулҳ агар чун нигин кунӣ
با نقش راست صلح اگر چون نگین کنی
Восили шӯй чу шамъ ба дарёии нури субҳ
واصل شوی چو شمع به دریای نور صبح
Гар дар гудози ҷисми нафас оташин кунӣ
گر در گداز جسم نفس آتشین کنی
з оташ шавад ҳисори ту знбўрўори мум
ز آتش شود حصار تو زنبوروار موم
Ширини даҳони халқ агар аз ангабин кунӣ
شیرین دهان خلق اگر از انگبین کنی
Равшан буд ҳамеша сияҳи хонаи дилат
روشن بود همیشه سیه خانه دلت
Сулҳ аз чароғ агар ба чароғ офарин кунӣ
صلح از چراغ اگر به چراغ آفرین کنی
Аз чорпои ҷисми Фрўдоӣ чун Масеҳ
از چارپای جسم فرودآی چون مسیح
То чори болаш аз фалак чорумин кунӣ
تا چار بالش از فلک چارمین کنی
Дар дӯзах афкананд турогар зи сӯзи ишқ
در دوزخ افکنند ترا گر ز سوز عشق
Дар ҳар шарори сайри биҳишт барин кунӣ
در هر شرار سیر بهشت برین کنی
Чун одам аз биҳишт бурунат наме кунанд
چون آدم از بهشت برونت نمی کنند
Гар иктифои зи ризқ ба нон ҷӯин кунӣ
گر اکتفا ز رزق به نان جوین کنی
Гуфторро ба хӯбӣ кирдор кун бадал
گفتار را به خوبی کردار کن بدل
То чанд ҷаҳд дар сухан дилнишин кунӣ ?
تا چند جهد در سخن دلنشین کنی؟
То кӣ ба дасти нафаси диҳии ихтиёри хеш ?
تا کی به دست نفس دهی اختیار خویش؟
Дар дасти дев то ба кӣ ангуштарин кунӣ ?
در دست دیو تا به کی انگشترین کنی؟
Чун ме тавон ба хандаи зи ман ҷони ситад , чаро
چون می توان به خنده ز من جان ستد، چرا
Бсмли маро ба арраи чин ҷабин кунӣ ?
بسمل مرا به اره چین جبین کنی؟
Нони ту пухтааст ба ҳар ҷо ки май рӯй
نان تو پخته است به هر جا که می روی
Соиби забони хеш агар гандумин кунӣ
صائب زبان خویش اگر گندمین کنی