Доими ситеза бо дил аФгор ме кунӣ

دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنی

Бо лашкари шикаста чаҳ пайкор мекунӣ ?

با لشکر شکسته چه پیکار می‌کنی؟

эй вой агар ба гиряи хунини буруни даҳум

ای وای اگر به گریه خونین برون دهم

Хӯнӣ ки дар дилами ту ситамкор ме кунӣ

خونی که در دلم تو ستمکار می‌کنی

Бо ин ҳаловатӣ ки дили олам аз ту сӯхт

با این حلاوتی که دل عالم از تو سوخت

Астодгӣ ба шарбат бемор ме кунӣ

استادگی به شربت بیمار می‌کنی

Шармандаи нестӣ ки ба ин дастгоҳи ҳасан

شرمنده نیستی که به این دستگاه حسن

Дил май барии зи мардум ва инкор мекунӣ ?

دل می‌بری ز مردم و انکار می‌کنی؟

Ин ҷилвае ки ман зи ту бебок дида ам

این جلوه‌ای که من ز تو بی‌باک دیده‌ام

Бар сарв , тавқи фохта зуннор ме кунӣ

بر سرو، طوق فاخته زنار می‌کنی

Юсуф ба хона рӯй з бозор ме кунад

یوسف به خانه روی ز بازار می‌کند

Ҳргаҳи зи хона рӯй ба бозор ме кунӣ

هرگه ز خانه روی به بازار می‌کنی

Гар бигузарӣ ба сарву санавбар , зи бори дил

گر بگذری به سرو و صنوبر، ز بار دل

Дар ҷилваи нахуст сбкбор ме кунӣ

در جلوه نخست سبکبار می‌کنی

Гардӣ каз ӯ баланд шавад оҳ ҳасрат аст

گردی کز او بلند شود آه حسرت است

Бар ҳар гули замин ки ту рафтор ме кунӣ

بر هر گل زمین که تو رفتار می‌کنی

Чашм бадат мабод , ки бо чашми ним хоб

چشم بدت مباد، که با چشم نیم‌خواب

Бар халқи нози давлат бедор ме кунӣ

بر خلق ناز دولت بیدار می‌کنی

Зини об хушгувор шавад тишнагии зиёд

زین آب خوشگوار شود تشنگی زیاد

Варна алоҷи ташна дидор ме кунӣ

ورنه علاج تشنه دیدار می‌کنی

Гул бар дар қафаси зан ва дар чашми доми хок

گل بر در قفس زن و در چشم دام خاک

Раҳмӣ агар ба мурғ гирифтор ме кунӣ

رحمی اگر به مرغ گرفتار می‌کنی

Як рӯз агар кунад зи ту ойӣна , рӯи ниҳон

یک روز اگر کند ز تو آیینه، رو نهان

Раҳмӣ ба ҳоли ташна дидор ме кунӣ

رحمی به حال تشنه دیدار می‌کنی

Ранги шикастаро ба забон эҳтиёҷ нест

رنگ شکسته را به زبان احتیاج نیست

Соиби абас чаҳ дарди худ изҳор мекунӣ ?

صائب عبث چه درد خود اظهار می‌کنی؟