Зини гиряи дурӯғ ки эй пер ме кунӣ

زین گریه دروغ که ای پیر می کنی

Обӣ ба Ширози сар тазвир ме кунӣ

آبی به شیراز سر تزویر می کنی

Зон ба буд ки сайр кунӣ сад гурусна ро

زان به بود که سیر کنی صد گرسنه را

Чашми гуруснаи худ агар сайр ме кунӣ

چشم گرسنه خود اگر سیر می کنی

Аз сайр нест монеъи умри сабки хиром

از سیر نیست مانع عمر سبک خرام

Мӯии худ аз хизоб агар қӣр ме кунӣ

موی خود از خضاب اگر قیر می کنی

Мӯяти сифеду нома аъмол шуд сиёҳ

مویت سفید و نامه اعمال شد سیاه

Дар тавбаи ӣнқадари з чаҳ тоӣхир мекунӣ ?

در توبه اینقدر ز چه تائخیر می کنی؟

Кофури марги оташи ҳирси туро , кам аст

کافور مرگ آتش حرص ترا، کم است

Ту содаи лавҳи фикр тбошир ме кунӣ

تو ساده لوح فکر طباشیر می کنی

Тай шуд шаби ҷавонӣ ва хандид субҳи шеб

طی شد شب جوانی و خندید صبح شیب

Ту ин замони таҳия шабгир мекунӣ ?

تو این زمان تهیه شبگیر می کنی؟

Дар хомшии гурези зи тақсирҳои хеш

در خامشی گریز ز تقصیرهای خویش

Тамҳиди узри баҳр чаҳ тақсир мекунӣ ?

تمهید عذر بهر چه تقصیر می کنی؟

Ин хонаро ки туъма сайлоб ме шавад

این خانه را که طعمه سیلاب می شود

эй хонимони хароб чаҳ таъмир мекунӣ ?

ای خانمان خراب چه تعمیر می کنی؟

Кам кардае гуноҳ , ки дар вақти бозхост

کم کرده ای گناه، که در وقت بازخواست

Тақсири худ ҳавола ба тақдир мекунӣ ?

تقصیر خود حواله به تقدیر می کنی؟

Он хасм нест нафас каз эҳсон шавад мутӣъ

آن خصم نیست نفس کز احسان شود مطیع

Ғофил машав ки тарбият шер ме кунӣ

غافل مشو که تربیت شیر می کنی

Соли дароз каъба нигараданд рахти хеш

سال دراز کعبه نگرداند رخت خویش

Ту ҳар ду рӯзи рахт чаҳ тағйир мекунӣ ?

تو هر دو روز رخت چه تغییر می کنی؟

Он пардаи сӯз , қобили тасвир халқ нест

آن پرده سوز، قابل تصویر خلق نیست

Дар пардааст ҳар чаҳ ту тасвир ме кунӣ

در پرده است هر چه تو تصویر می کنی

Чун синаро ҳадаф кунӣ эй биҷгр , ки ту

چون سینه را هدف کنی ای بیجگر، که تو

Дар хонаи камони ҳазар аз тир ме кунӣ

در خانه کمان حذر از تیر می کنی

Соиби мис ту нест пазирои нури файз

صائب مس تو نیست پذیرای نور فیض

Беҳудаи умри харҷ дар эксир ме кунӣ

بیهوده عمر خرج در اکسیر می کنی