Ҳаргоҳи рухи зи бода ърқнок ме кунӣ
هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنی
Ҳар синае ки ҳаст зи дил пок ме кунӣ
هر سینه ای که هست ز دل پاک می کنی
Субҳ қиёматӣаст шаҳидони хуфта ро
صبح قیامتی است شهیدان خفته را
Ҳар хандае ки бар дили сад чок ме кунӣ
هر خنده ای که بر دل صد چاک می کنی
Умедвор чун нашавад чашми мо , ки ту
امیدوار چون نشود چشم ما، که تو
Ойӣнаро ба домани худ пок ме кунӣ
آیینه را به دامن خود پاک می کنی
Чун харҷ мӯр мешавад охири шукри туро
چون خرج مور می شود آخر شکر ترا
Дар вақти хат ба бӯса чаҳ имсок мекунӣ ?
در وقت خط به بوسه چه امساک می کنی؟
Омода кун ба ширбҳои ақлу ҳуш ро
آماده کن به شیربها عقل و هوش را
Пайванд агар ба силсила ток ме кунӣ
پیوند اگر به سلسله تاک می کنی
Чун субҳи офтоб дар оғӯш туаст фарш
چون صبح آفتاب در آغوش توست فرش
Аз рӯй сидқи сина агар чок ме кунӣ
از روی صدق سینه اگر چاک می کنی
Нақши буруни пардаи ҳасан наҳуфта рӯаст
نقش برون پرده حسن نهفته روست
Аз хату холи ончии ту идрок ме кунӣ
از خط و خال آنچه تو ادراک می کنی
Натавон ба остини зи гуҳари обу тоби барад
نتوان به آستین ز گهر آب و تاب برد
эй гули арақ чаҳ аз рухи худ пок мекунӣ ?
ای گل عرق چه از رخ خود پاک می کنی؟
Чун тири каҷ ки айби каҷӣ бар камон наад
چون تیر کج که عیب کجی بر کمان نهد
Тақсири худ ҳавола ба афлок ме кунӣ
تقصیر خود حواله به افلاک می کنی
Дар санг , лаъли рӯзӣ хуршед ме хӯрд
در سنگ، لعل روزی خورشید می خورد
Дилро ба фикри ризқ чаҳ ғамнок мекунӣ ?
دل را به فکر رزق چه غمناک می کنی؟
эй он ки дил ба ахтари толеъи ниҳода Эй
ای آن که دل به اختر طالع نهاده ای
Ғофил ки тухми сӯхта дар хок ме кунӣ
غافل که تخم سوخته در خاک می کنی
Равшан шавад зи гиряи шабҳо дили сиёҳ
روشن شود ز گریه شبها دل سیاه
Равғани азин чароғ чаҳ имсок мекунӣ ?
روغن ازین چراغ چه امساک می کنی؟
Аз хбс пок кун даҳани худ , чаҳ ҳар замон
از خبث پاک کن دهن خود، چه هر زمان
Дандони хеши поки з мисвок мекунӣ ?
دندان خویش پاک ز مسواک می کنی؟
Барг сафар бисоз ки ҳангом риҳлат аст
برگ سفر بساز که هنگام رحلت است
Муҳкам чаҳ реша дар ҷигар хок мекунӣ ?
محکم چه ریشه در جگر خاک می کنی؟
Бишинав зи соиби ин ғазали дилпазир ро
بشنو ز صائب این غزل دلپذیر را
эй хуши хаёл агар сухан идрок ме кунӣ
ای خوش خیال اگر سخن ادراک می کنی