Ҳайфаст дарин фасл димоғӣ нарасонӣ

حیف است درین فصل دماغی نرسانی

Чашмии зи гулу лола чу шабнами нчронӣ

چشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی

Он рӯзи турои нахли барӯманд тавон гуфт

آن روز ترا نخل برومند توان گفت

Каз ҳар ки хурии санг , иваз мива фишонӣ

کز هر که خوری سنگ، عوض میوه فشانی

Ин бодия аз коҳилӣ туаст пар аз хор

این بادیه از کاهلی توست پر از خار

Аз хор шавад сода агар гарм бароне

از خار شود ساده اگر گرم برانی

Лавҳи дилат аз нақши ҷаҳон сода нагардад

لوح دلت از نقش جهان ساده نگردد

То дарсӣ азон сафҳа рухсор нахонӣ

تا درسی ازان صفحه رخسار نخوانی

Аз давр науфтад қадаҳи базми мукофот

از دور نیفتد قدح بزم مکافات

Заҳрӣ ки чашедан натавонӣ начишоне

زهری که چشیدن نتوانی نچشانی

Гар хастаи дилонро ба шукр даст нагирӣ

گر خسته دلان را به شکر دست نگیری

Шартаст ки чун не ба навое барисоне

شرط است که چون نی به نوایی برسانی

Ғам нест ғуборӣ ки азон дасти тавон шаст

غم نیست غباری که ازان دست توان شست

Аз рӯй гуҳари гирди ятемӣ чаҳ фишонӣ ?

از روی گهر گرد یتیمی چه فشانی؟

Пеш ва пас авроқи хазони ним нафас нест

پیش و پس اوراق خزان نیم نفس نیست

Хўшдл чаҳ ба умри худу марг дигароне ?

خوشدل چه به عمر خود و مرگ دگرانی؟

Соиби дилу ҷон аз паии дилдор равон аст

صائب دل و جان از پی دلدار روان است

Ҳушдор каз ин қофила дунбол наМонӣ

هشدار کز این قافله دنبال نمانی