Зулмаст ки дармони худ аз дард ндонӣ

ظلم است که درمان خود از درد ندانی

Қадари дили гарму нафас сард ндонӣ

قدر دل گرم و نفس سرد ندانی

Аз зардӣ чеҳрааст мунаввари дили хуршед

از زردی چهره است منور دل خورشید

эй вой агар қадари рух зард ндонӣ

ای وای اگر قدر رخ زرد ندانی

Аз чашм бидон ҳамчу сапандаст фиғонам

از چشم بدان همچو سپندست فغانم

Фарёди ман эй бехабар аз дард ндонӣ

فریاد من ای بی خبر از درد ندانی

То шамъи турои наъл дар оташ нагузорад

تا شمع ترا نعل در آتش نگذارد

Бе тобии парвона шабгард ндонӣ

بی تابی پروانه شبگرد ندانی

Ҳар роҳнўрдӣ ки кунад даъвии таҷред

هر راهنوردی که کند دعوی تجرید

То нагзарад аз ҳар дар ҷаҳон , фард ндонӣ

تا نگذرد از هر در جهان، فرد ندانی

Аз рахнаи дил то нашавад бози турои чашм

از رخنه دل تا نشود باز ترا چشم

Берун шуд азин хонаи пар гирд ндонӣ

بیرون شد ازین خانه پر گرد ندانی

Ҳар беҷгариро ки ба зӯроварии муҳкам

هر بی جگری را که به زورآوری محکم

Бар хашм мусаллат нашавад , мард ндонӣ

بر خشم مسلط نشود، مرد ندانی

Ҳар каси зи карам тай накунад водии шӯҳрат

هر کس ز کرم طی نکند وادی شهرت

Гар ҳотам тоӣаст ҷавонмард ндонӣ

گر حاتم طایی است جوانمرد ندانی

эй он ки турои бардаи зи раҳи ахтари давлат

ای آن که ترا برده ز ره اختر دولت

Бе тоқатии муҳра хўшгрд ндонӣ

بی طاقتی مهره خوشگرد ندانی

Чун нақши қадам то надиҳӣ тан ба лагадкӯб

چون نقش قدم تا ندهی تن به لگدکوب

Дардӣ ки зи ман гирд баровард ндонӣ

دردی که ز من گرد برآورد ندانی

То оина аз дасти ту машшота нагирад

تا آینه از دست تو مشاطه نگیرد

Ҳиҷрони ту зулмӣ ки ба ман кард ндонӣ

هجران تو ظلمی که به من کرد ندانی

Соиб нашавад танги шукр то дилат аз дард

صائب نشود تنگ شکر تا دلت از درد

Бе ҳосилии мардум бедард ндонӣ

بی حاصلی مردم بی درد ندانی