Ба рӯй гарм агар тобанда бошӣ

به روی گرم اگر تابنده باشی

Чароғи мардум бинанда бошӣ

چراغ مردم بیننده باشی

Чу гулгар бо лаб пурханда бошӣ

چو گل گر با لب پرخنده باشی

Баҳори мардум бинанда бошӣ

بهار مردم بیننده باشی

Шабигар бар мурод банда бошӣ

شبی گر بر مراد بنده باشی

Илоҳӣ то қиёмат зинда бошӣ !

الهی تا قیامت زنده باشی!

Мабод аз қатли ман шарманда бошӣ

مباد از قتل من شرمنده باشی

Ту май бояд ки доим зинда бошӣ

تو می باید که دایم زنده باشی

Макаш чун шамъи по аз турбати ман

مکش چون شمع پا از تربت من

Ки доими равшан ва тобанда бошӣ

که دایم روشن و تابنده باشی

Агар бо хори хушк мо бисозӣ

اگر با خار خشک ما بسازی

Ҳамеша ҳамчуи гул дар ханда бошӣ

همیشه همچو گل در خنده باشی

Агар дории шабиро зинда бо мо

اگر داری شبی را زنده با ما

Чу шамъи осмонӣ зинда бошӣ

چو شمع آسمانی زنده باشی

Биҷӯ акнӯн диламро , варна бисёр

بجو اکنون دلم را، ورنه بسیار

Маро аз дигарон ҷӯянда бошӣ

مرا از دیگران جوینده باشی

Ба бӯсӣ кардӣ аз мурдани халосам

به بوسی کردی از مردن خلاصم

Расонидӣ ба ҷонам , зинда бошӣ !

رسانیدی به جانم، زنده باشی!

Туро додааст зебои қумошӣ

ترا داده است زیبایی قماشی

Ки дар ҳар ҷомае зебанда бошӣ

که در هر جامه ای زیبنده باشی

Ба ҷон ҳар ду оламгар хрндт

به جان هر دو عالم گر خرندت

зи хӯбии бештар арзанда бошӣ

ز خوبی بیشتر ارزنده باشی

Барояд зуди гирд аз ҳар ду олам

برآید زود گرد از هر دو عالم

зи шухигар чунин пӯянда бошӣ

ز شوخی گر چنین پوینده باشی

зи хӯбии брхўрӣ эй сарви озод

ز خوبی برخوری ای سرو آزاد

Ба дилгар рост бо ин банда бошӣ

به دل گر راست با این بنده باشی

Нахоҳӣ ёфтан ғайр аз дили ман

نخواهی یافتن غیر از دل من

Шикори лоиқ ар ҷӯянда бошӣ

شکار لایق ار جوینده باشی

Агар кори маро чун зулфи мишкӣн

اگر کار مرا چون زلف مشکین

Наяндозӣ ба по , поянда бошӣ

نیندازی به پا، پاینده باشی

з рӯй гарм агар дории насибӣ

ز روی گرم اگر داری نصیبی

Чароғи мардум бинанда бошӣ

چراغ مردم بیننده باشی

Дили ман он замон сероб гардад

دل من آن زمان سیراب گردد

Ки дар чоҳи зқн афканда бошӣ

که در چاه ذقن افکنده باشی

Мабар зинҳор аз хўршидрўён

مبر زنهار از خورشیدرویان

Ки доим чун масеҳо зинда бошӣ

که دایم چون مسیحا زنده باشی

Диҳӣ бар боди номӯси ҳаё ро

دهی بر باد ناموس حیا را

Агар чун гул , парешон ханда бошӣ

اگر چون گل، پریشان خنده باشی

Илм бошӣ ба хӯбии ҳамчуи наргис

علم باشی به خوبی همچو نرگس

Агар сари пеши по афканда бошӣ

اگر سر پیش پا افکنده باشی

з ҷон кандан нахоҳӣ манъ ман кард

ز جان کندن نخواهی منع من کرد

Ба дандонгар лабиро канда бошӣ

به دندان گر لبی را کنده باشی

Ҳам ӣнҷо сулҳ кун бо мо , чаҳ лозим

هم اینجا صلح کن با ما، چه لازم

Ки дар маҳшари зи мо шарманда бошӣ ?

که در محشر ز ما شرمنده باشی؟

Хабари дории зи дарду доғи ёқӯб

خبر داری ز درد و داغ یعقوب

Агар дил аз азизӣ канда бошӣ

اگر دل از عزیزی کنده باشی

Чаҳ хуш бошад ки он дасти нигорин

چه خوش باشد که آن دست نگارین

Ба дӯшами ҳамчуи зулф афканда бошӣ

به دوشم همچو زلف افکنده باشی

зи шоҳиди бӯсаи хоҳ , аз соқён май

ز شاهد بوسه خواه، از ساقیان می

зи мутриби нағма , гар хоҳанда бошӣ

ز مطرب نغمه، گر خواهنده باشی

Машав ғофили зи поси пардаи шарм

مشو غافل ز پاس پرده شرم

Агарчӣ ҳамчуи гули хуш ханда бошӣ

اگرچه همچو گل خوش خنده باشی

Агар чун зулф аз дил сар напечӣ

اگر چون زلف از دل سر نپیچی

зи шаби бедории дил зинда бошӣ

ز شب بیداری دل زنده باشی

Ба нақди имрӯзро хуши дори соиб

به نقد امروز را خوش دار صائب

Мабодо дар ғам оянда бошӣ

مبادا در غم آینده باشی