Агар дил аз алойиқ канда бошӣ

اگر دل از علایق کنده باشی

Ба манзили бори худ афканда бошӣ

به منزل بار خود افکنده باشی

Фалакҳоро туоне пушт сар дид

فلک ها را توانی پشت سر دید

Ба нури ишқ агар дил зинда бошӣ

به نور عشق اگر دل زنده باشی

Агар дили бркнии зини чордиўор

اگر دل برکنی زین چاردیوار

Дар хайбари з ҷо барканда бошӣ

در خیبر ز جا برکنده باشی

Насозӣ аз манигар поки худ ро

نسازی از منی گر پاک خود را

Ҳамон як қатраи об ганда бошӣ

همان یک قطره آب گنده باشی

Гиребони ту тавқ лаънат туаст

گریبان تو طوق لعنت توست

Агар аз кибру аҷаб оканда бошӣ

اگر از کبر و عجب آکنده باشی

Либоси одамият бар ту пина аст

لباس آدمیت بر تو پینه است

Агар чун гургу саг даранда бошӣ

اگر چون گرگ و سگ درنده باشی

Хати озодагӣ бар ҷабҳаи дорӣ

خط آزادگی بر جبهه داری

Агар дар хоҷагиҳо банда бошӣ

اگر در خواجگی ها بنده باشی

Ба ғайр аз пушти пои худ чу наргис

به غیر از پشت پای خود چو نرگس

Наме бинӣ , агар бинанда бошӣ

نمی بینی، اگر بیننده باشی

Сногўӣ ту бошад ҳар гиёҳӣ

ثناگوی تو باشد هر گیاهی

Агар сарчашма зоянда бошӣ

اگر سرچشمه زاینده باشی

Макун чун субҳдам дар файзи тақсир

مکن چون صبحدم در فیض تقصیر

Ки доим бо лаб пурханда бошӣ

که دایم با لب پرخنده باشی

Дуои тираи рӯзон об Хизраст

دعای تیره روزان آب خضرست

Агар чун меҳру ма тобанда бошӣ

اگر چون مهر و مه تابنده باشی

Парешонеи зи офат ҳо ҳисораст

پریشانی ز آفت ها حصارست

Ҳамон беҳтар ки зер жанда бошӣ

همان بهتر که زیر ژنده باشی

Чунон гарм аз бисот хок бигузар

چنان گرم از بساط خاک بگذر

Ки шамъи мардум оянда бошӣ

که شمع مردم آینده باشی

Бароти растгорӣ ҷабҳа туаст

برات رستگاری جبهه توست

Гар аз аъмоли худ шарманда бошӣ

گر از اعمال خود شرمنده باشی

Чу хоҳад бахш кардани марги Малта

چو خواهد بخش کردن مرگ مالت

Ҳамон беҳтар ки худ бахшанда бошӣ

همان بهتر که خود بخشنده باشی

Кам аз гӯй саодат нест фардо

کم از گوی سعادت نیست فردا

Сиррӣ каз шарми пеш афканда бошӣ

سری کز شرم پیش افکنده باشی

Ба даъвӣ чун садаф магушоӣ лаб ро

به دعوی چون صدف مگشای لب را

Агар пари гавҳар арзанда бошӣ

اگر پر گوهر ارزنده باشی

Надорад зиндагонии он қадри қадар

ندارد زندگانی آنقدر قدر

Ки бар ҷон чун шарар ларзанда бошӣ

که بر جان چون شرر لرزنده باشی

Ба кўшидни тавон обод гардид

به کوشیدن توان آباد گردید

Шӯии ободгар кӯшнда бошӣ

شوی آباد گر کوشنده باشی

Ба ҷустан ёфт ҳар кас ёфт чизе

به جستن یافت هر کس یافت چیزی

Наме ҷӯии ту , чун ёбанда бошӣ ?

نمی جویی تو، چون یابنده باشی؟

Зулайхои ҷаҳони кӯтоҳ даст аст

زلیخای جهان کوتاه دست است

Агар пероҳани тан канда бошӣ

اگر پیراهن تن کنده باشی

Ту он рӯз аз азизоне ки аз худ

تو آن روز از عزیزانی که از خود

Зиёд аз дигарон шарманда бошӣ

زیاد از دیگران شرمنده باشی

Даҳони хешрогар пок созӣ

دهان خویش را گر پاک سازی

Ба гавҳар чун садаф зебанда бошӣ

به گوهر چون صدف زیبنده باشی

Агар шабро чу анҷуми зиндаи дорӣ

اگر شب را چو انجم زنده داری

Ҳамеша бо рух тобанда бошӣ

همیشه با رخ تابنده باشی

Туоне даст бо рустами фурӯи кӯфт

توانی دست با رستم فرو کوفت

Агар худро зи по афканда бошӣ

اگر خود را ز پا افکنده باشی

Агар зини ҷисми хокии брнёиӣ

اگر زین جسم خاکی برنیایی

Ғубори дида бинанда бошӣ

غبار دیده بیننده باشی

Надорад эҳтиёҷи шамъи хокат

ندارد احتیاج شمع خاکت

Агар бо сина сӯзанда бошӣ

اگر با سینه سوزنده باشی

Турои субҳ аз ғарибӣ ме Раҳонанд

ترا صبح از غریبی می رهانند

Агар чун шамъ , шаб гриндаҳ бошӣ

اگر چون شمع، شب گرینده باشی

Нахоҳӣ ханда зад бар гиряи шамъ

نخواهی خنده زد بر گریه شمع

зи шаҳди васл агар дил канда бошӣ

ز شهد وصل اگر دل کنده باشی

зи оби зиндагонии срброрӣ

ز آب زندگانی سربرآری

Агар дар оташ сӯзанда бошӣ

اگر در آتش سوزنده باشی

Буд ҳиммати пару боли одамӣ ро

بود همت پر و بال آدمی را

Мабодои тоир пурканда бошӣ

مبادا طایر پرکنده باشی

Дар он олам туоне зист эмин

در آن عالم توانی زیست ایمن

Дарин олам агар тарснда бошӣ

درین عالم اگر ترسنده باشی

Туоне кӯс шоҳӣ зад дар офоқ

توانی کوس شاهی زد در آفاق

Агар соиби худоро банда бошӣ

اگر صائب خدا را بنده باشی