Агар бе пардаи худро дида бошӣ

اگر بی پرده خود را دیده باشی

Гул аз фирдавси ӣнҷо чида бошӣ

گل از فردوس اینجا چیده باشی

Ишорат кун ки хӯн худ бирезам

اشارت کن که خون خود بریزم

Агар аз дӯстон ранҷида бошӣ

اگر از دوستان رنجیده باشی

Либоси шарми сад чокаст , тарсам

لباس شرم صد چاک است، ترسم

Ки дар хилват ба худ часбида бошӣ

که در خلوت به خود چسبیده باشی

Шавад ҳасан аз гудози ишқи фарбеҳ

شود حسن از گداز عشق فربه

Чҳо бар хештан болида бошӣ

چها بر خویشتن بالیده باشی

Маро бо хоки раҳ дар бурдборӣ

مرا با خاک ره در بردباری

Намесанҷӣ , агар санҷида бошӣ

نمی سنجی، اگر سنجیده باشی

Надории тоби дарди дил , ҳамон ба

نداری تاب درد دل، همان به

Ки аҳвол маро нашунида бошӣ

که احوال مرا نشنیده باشی

Нахоҳӣ кард манъи ман зи фарёд

نخواهی کرد منع من ز فریاد

Сапандигар дар оташ дида бошӣ

سپندی گر در آتش دیده باشی

Ту аз аҳли дилӣ чун ғунчаи он рӯз

تو از اهل دلی چون غنچه آن روز

Ки сар дар ҷайби худ дуздида бошӣ

که سر در جیب خود دزدیده باشی

Либоси мағфирати омодаи дорӣ

لباس مغفرت آماده داری

Агар чашм аз ҷаҳон пӯшида бошӣ

اگر چشم از جهان پوشیده باشی

Рӯй домани кашони фардои маҳшар

روی دامن کشان فردای محشر

Агар домани зи дунё чида бошӣ

اگر دامن ز دنیا چیده باشی

То малики сулаймон чашм мӯраст

تا ملک سلیمان چشم مورست

Агар малики қаноат дида бошӣ

اگر ملک قناعت دیده باشی

Чароғ аз хона хоҳад дошт хокат

چراغ از خانه خواهد داشت خاکت

Агар дар хӯни дил ғлтидаҳ бошӣ

اگر در خون دل غلطیده باشی

Барӯмандии хатар бисёр дорад

برومندی خطر بسیار دارد

Ҳамон ба тухми оташ дида бошӣ

همان به تخم آتش دیده باشی

Абири хулди гирд доман туаст

عبیر خلد گرد دامن توست

Ғуборӣ аз дилигар чида бошӣ

غباری از دلی گر چیده باشی

Мабош эмини зи захми хори соиб

مباش ایمن ز زخم خار صائب

Агар дар пои гул хобида бошӣ

اگر در پای گل خوابیده باشی