намеояд аз ман дигар бурдборӣ

نمی آید از من دگر بردباری

Ду дасти ману доман бе қарорӣ

دو دست من و دامن بی قراری

Ману Тифли шухӣ ки сад хонаи зин

من و طفل شوخی که صد خانه زین

зи мардони тиҳии сохт дар неи саворӣ

ز مردان تهی ساخت در نی سواری

Муаллим кабобаст аз шухӣ ӯ

معلم کباب است از شوخی او

Кунад барқро абр чун пардаи дорӣ ?

کند برق را ابر چون پرده داری؟

Кунад Кебеки тақлиди рафтор ӯ ро

کند کبک تقلید رفتار او را

Адаб нест дар мардуми кӯҳсорӣ !

ادب نیست در مردم کوهساری!

Марои корафтодаи соиб ба шухӣ

مرا کارافتاده صائب به شوخی

Ки корӣ надорад ба ҷузи захми корӣ

که کاری ندارد به جز زخم کاری