Варақ то нагардонда бод хазоне

ورق تا نگردانده باد خزانی

Ғанимати шимури навбаҳори ҷавонӣ

غنیمت شمر نوبهار جوانی

Ду рӯзӣаст ҳамроҳии ҷисм бо ҷон

دو روزی است همراهی جسم با جان

Рафиқӣ талаб кун ки бар ҷо наМонӣ

رفیقی طلب کن که بر جا نمانی

Бисоти фалаки қатъ кардан наёяд

بساط فلک قطع کردن نیاید

Чу шатранҷи азин мураккаби устихонӣ

چو شطرنج ازین مرکب استخوانی

Назар бар ту доранд оташи Аннанон

نظر بر تو دارند آتش عنانان

Мабодои азин корвони бозамонӣ

مبادا ازین کاروان بازمانی

Бипайванд бо чархи пеш аз баридан

بپیوند با چرخ پیش از بریدن

Ки дар қабзаи хок оҷиз наМонӣ

که در قبضه خاک عاجز نمانی

Дарин анҷумани хешро миҳмони дон

درین انجمن خویش را میهمان دان

Манеҳ бар дили худ ғами мизбонӣ

منه بر دل خود غم میزبانی

Ба оҳ гиронмоя кун сарфи дам ро

به آه گرانمایه کن صرف دم را

Ки тӯмор оҳаст хат амоне

که طومار آه است خط امانی

Чу абрӯии хубон хамаш бош ва гуё

چو ابروی خوبان خمش باش و گویا

Ки чандин забонаст дар бе забонӣ

که چندین زبان است در بی زبانی

Нагардад чу оҳӯии чини машки хӯнат

نگردد چو آهوی چین مشک خونت

Ба аз хӯни худ хокро гар ндонӣ

به از خون خود خاک را گر ندانی

Марв беш азин дар паии лолаи рӯйон

مرو بیش ازین در پی لاله رویان

Дарин баҳри хӯн чанд киштӣ бароне ?

درین بحر خون چند کشتی برانی؟

Ки даст ту мегирад эй пасти фитрат ?

که دست تو می گیرد ای پست فطرت؟

Агар остин бар ду олам фишонӣ

اگر آستین بر دو عالم فشانی

Хамаш бош дар баҳр ҳастӣ ки моҳӣ

خمش باش در بحر هستی که ماهی

Забон муҳӣтаст аз бе забонӣ

زبان محیط است از بی زبانی

Фитодааст носозгорӣ батон ро

فتاده است ناسازگاری بتان را

Чу бе нисбатии лозими миҳмонӣ

چو بی نسبتی لازم میهمانی

Ба Фкрсроӣ бақо бош соиб

به فکرسرای بقا باش صائب

Манеҳ дил ба таъмири дунёии фонӣ

منه دل به تعمیر دنیای فانی